Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018

Χριστίνα Ιατρού -Σοϊταρίδη / CHRISTINA IATROU SOITARIDIS


             

                            
                                           

 Αλληλεγγύη

  { πόκος ο ένδροσος }

        
 Έρχονται στιγμές στη ζωή μας που βαλτώνουμε  στην απόγνωση και στην ασάφεια. Όταν ο φόβος απλώνει τα πλοκάμια του και μας πνίγει η απελπισία.
       Νιώθουμε σαν ναυαγοί, που βρεθήκαμε σε ένα ερημονήσι, με μόνη μας συντροφιά τα βαριά μαύρα σύννεφα και τα μπλάβα  νερά του γκριζοπράσινου βαθύ ωκεανού.
       Αυτές τις τραγικές στιγμές που έζησαν οι άμοιροι συματριώτες μας στις φωτιές της Αττικής. Μια κόλαση, μια άβυσσος, που η  γλώσσα αδυνατεί να περιγράψει, θολώνει η λογική μπροστά σε αυτή την απίστευτη τραγωδία που χτύπησε σαν λαίλαπα εν ριπή οφθαλμού και χάθηκαν τόσες αθώες ανθρώπινες υπάρξεις.
      Μια κόλαση, μια άβυσσος ανοίχτηκε μπροστά τους , μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, δεν είχαν καμια επιλογή, αλλά ακολούθησαν την τραγική τους μοίρα. Τόσες ανθρώπινες ζωές, τόσες περιουσίες κόπος μιας ολόκληρης ζωής όλα τα σάρωσε η λαίλαπα της καταστροφής.
        Και ο επίλογος αυτής της τραγωδίας που δεν θα μερώσει ποτέ – αλλά θα τους κυνηγάει  έως το τέλος της ζωής τους ένας αιώνιος εφιάλτης—αποκαϊδια αποτεφρωμένα χαλάσματα χάσκουν και θρηνούν τον χαμὄ τόσων ψυχών.
      Και όσο περνούν οι μέρες οι αφηγήσεις  των διασωθέντων συγκλονίζουν  και μας καθηλώνουν, σκεπτόμενοι ότι όλα είναι μάταια, ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την ασφάλεια μας, δεν είμαστε απολύτως τἰποτε, παρά μόνο μια ανάσα, μια πνοή, μέσα στην απεραντοσύνη.
      Και όμως, να που μέσα από τις τέφρες ξεπήδησε  η ανθρωπιά και η ΑΓΑΠΗ,ο ηρωϊσμός που έδειξαν οι συνάνθρωποι μας να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους με κάθε τρόπο και κίνδυνο της δικής τους ζωής. Μέσα στην στείρα εποχή που ζοὐμε, την γεμάτη εγωϊσμό και απάθεια, στην μοιραία αυτή στιγμή, { ως δρόσος αερμών } ήρθε η ΑΓΑΠΗ να ζεστάνει τις ψυχές των ανθρώπων.


       Μέσα στην αδιαφορία και στην κενή από ανθρωπιά κοινωνία, ξάφνου  αναγεννήθηκε η αλληλεγγύη, ανδρώθηκε και ξεθάρεψε η ψυχή των ανθρώπων. {  πόκος  ο ένδροσος } έγινε η καλοσύνη και η ΑΓΑΠΗ όλων των ανθρώπων που έτρεξαν να βοηθήσουν , να συνδράμουν, να παρηγορήσουν, να σκύψουν να σκουπίσουν το δάκρυ των πονεμένων. 
      Ευλογημένες ψυχές, που ένιωσαν την αγωνία και τον πόνο, στον συνάνθρωπό τους, ένιωσαν σαν να ήταν δικός τους καημός. Άνοιξαν την αγκαλιά τους στον συνάνθρωπο τους, τον ένιωσαν αδελφό. Έσμιξαν το δάκρυ και σκούπισαν την αγωνία και τον πόνο από τις ψυχές των συνανθρώπων τους.
       Αλληλεγγύη, μια Θεάρεστος πράξη, μας ενώνει και μας κάνει να νιώθουμε φίλο τον ξένο, αδελφό τον συνάνθρωπο μας.  Έλαμψε με ελπίδα μέσα στην δίνη της καταστροφής η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ως { πόκος ο ένδροσος } για να αποδείξει ότι η ΑΝΘΡΩΠΙΑ και η ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ μας κρατούν ενωμένους και μας κάνουν ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ με ιδανικά και αισθήματα.
     Ας ευχηθούμε, να μη ζήσει ποτέ κανένας  άνθρωπος την τραγωδία που έζησαν οι συμπατριώτες μας στην πατρίδα μας, αλλά και ποτέ να μη ζήσει ξανά τέτοιες τραγικές, εφιαλτικές στιγμές η  φτωχή μας πατρίδα, ούτε καμία άλλη χώρα στον κόσμο.
      Ευλαβικά σκύβουμε το κεφάλι μπροστά στον πόνο και στη δυστυχία των συμπατριωτών μας, ευχόμενοι ο Θεός να τους χαρίσει βάλσαμο παρηγορίας και να γαληνέψει την τρικυμία της ψυχής τους. Να νιώσουν αυτή την ευλογία { ως δρόσος αερμών } και να ηρεμήσει ο πνεύμα τους.
         Ας ευχηθούμε  το καλύτερο για τους δοκιμαζόμενους αθώους συμπατριώτες μας και την πολυαγαπημένη μας πατρίδα. Η ΕΛΠΙΔΑ  δεν πεθαίνει ποτέ, γίνεται { πόκος ένδροσος } και αδελφώνει τους ανθρώπους.
                                                                                         Χριστίνα Ιατρού –Σοϊταρίδη.
                                                                                                                   (  Μελβούρνη )
   
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μπορείτε να σημειώσετε, με δεοντολογικό τρόπο, τα σχόλια σας για την παρούσα ανάρτηση της ΔΕΕΛ.

Υβριστικό η κακόβουλο περιεχόμενο,θα διαγράφεται αμεσα, για την προάσπιση του κύρους των αναφερομένων.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.