Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

ΒΑΣΩ ΓΟΥΛΙΜΗ ΤΟΜΠΑΛΙΔΟΥ






Η Ποιήτρια,  στέλνοντας τις ευχές στο σωματείο μας  με την έναρξη των εργασιών του,  αφιερώνει την Προσευχή της , όχι μόνο ως πνευματικός δημιουργός αλλά και σαν μάνα 

ΣΤΗΝ ΘΕΟ ΤΕΚΟΥΣΑ

Πόσα σου χρωστάμε Πάναγνη 
Ιησού Χριστού Μητέρα
Σ’ εσέ που έτεκες Θεό
την νύχτα πού ‘γινε μέρα.

Συ που το πρόβλημα έλυσες
του κόμπου αμαρτίας
και παραβάσεις έσβησες
σε κάθε αχαριστία.

Εσύ Μητέρα Πάναγνη
σώσε και μας λυπήσου
δέξου τις ικεσίες μας
και πες εις το παιδί σου!

Να μας δωρίζει άφεση
αμαρτιών και υγεία
ειρήνη όπλο γι’ άμυνα
κι απ’ του κακού θητεία.



Το Πνεύμα τ’ Άγιο να ‘ρθει
Φώτιση να μας δώσει
απ’ τους κακούς και πονηρούς
όποιοι νε, να μας σώσει.

Πάντα το χρέος μας εις Σε
θα μένει ανεξόφλητο
και  ρίξε κάθε αμάρτημα
σε χωνευτήρι απόβλητο.

Η αγάπη της  στην λατρευτή μας Πρόεδρο , 
Χρυσούλα Βαρβέρη -Βάρρα 
αποτυπώνεται με τους παρακάτω στοίχους :


Αυτός ο Ήλιος που σε φώτισε να δεις, 
την οικογένεια της Δ.Ε.Ε.Λ. να οδηγείς,
κι όλα τα μέλη της εσένα ν’ αγαπούν
χαρές τους δίνεις και μ’ αυτές να προχωρούν.

Καλείς τις μοίρες να τους δείνουνε ευχές
για να φωτίζουνε με γνώση τους ποιητές,
που θέλεις να ‘χεις λογοτέχνες με αξίες
για να τους μάθουμε όλης της γης οι πολιτείες.

Μα σαν και σένα Πρόεδρε μου δεν είναι άλλη, 
την Δ.Ε.Ε.Λ. την ίδρυσες με έννοια σου μεγάλη,
πολιτισμούς να δείξεις και τόσες ομορφάδες
κι αξίες Ολυμπιακών με φωτισμένες δάδες.






ΠΟΙΟΣ ΌΠΛΙΣΕ

Ποιος ειν’ αυτός που όπλισε
Αποτέλεσμα εικόνας για φωτογραφιες για οπλα
με όπλα και μαχαίρια,
και που τιμά για ήρωες
τα ματωμένα χέρια.

Ποιος όπλισε τον άνθρωπο
Ανθρώπους να αποκεφαλίζουν,
την γη που τους ανάθρεψε
με αίμα να ποτίζουν.

Αυτούς που ζούσανε μαζί
γείτονες ενωμένους,
κάποιος το μίσος έσπειρε
τους θέλει διαλυμένους.

Ποια είναι τα συμφέροντα
για τούτο το φονιά,
που για χαλί στα πτώματα
πατάει με παγωνιά.

Από αυτούς που όπλισε
θα το βρει για αμοιβή του,
και πριν χαρεί την νίκη του
θα πέσει η κεφαλή του.

Έτσι σε τούτη την ζωή
ότι κάνεις θα λάβεις,
είναι σαν να γελάς απ’ όνειρο
ξυπνάς κι όλα τα χάνεις.


                                            ΑΧ  ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΕΛΛΑΣ

Τα φώτα του Ελληνισμού
παντού θε να υπάρχουν,
αυτοί πρώτοι τα δίδαξαν
γι’ αυτό πάντα θ’ άρχουν.

Πολλοί απ’ το ΔEN μας
θα θελαν ένα χρώμα,
Να νιώθουν γενναίοι,
περήφανοι για κάθε τους αγώνα.

Γιατί μας γέννησαν θεοί
και είπαν στους Έλληνες αει,
σεις θα είστε κληρονόμοι
γιατί από σας θα γράφονται όλοι
της γης οι νόμοι.

Κοίτα  φίλε πατριώτη
η Ελλάδα που ήταν πρώτη,
τι ρεζίλι και τι γύμνια
που την έφτασαν τ’ αγρίμια.

Μπήκαν σαν τον νοικοκύρη
το χρυσό έκαναν μπακίρι,
που διαλέγουν και αρπάζουν
δίχως να μας λογαριάζουν.


Τέτοιο μίσος με μανία
μπούκαραν σαν τρικυμία,
και διατάζουν ποιους  εμάς;
αχ πατρίδα μου Ελλάς!

Τα παιδιά όλα μισεύουν
για ψωμί τα ξενιτεύουν,
νιάτα μόρφωση μας φεύγουν
λυχναράκια που δεν φέγγουν.

Φώτα  και πολιτισμός
των Ελλήνων ο διωγμός,
αλλού  πάνε να δουλέψουν
σε ξένες χώρες να διαπρέψουν.

Της Ελλάδος τα παιδιά
τα κρατούν με πονηρία,
ομήρους κρατούν εμάς
αχ πατρίδα μου Ελλάς .
                                                 

                                                 ΤΑ  ΔΥΟ  ΜΙΣΑ

Είσαι η μόνη μου χαρά μες την ζωή μου
είσαι το είναι μου και η αναπνοή μου,
και το μισό απ’ την καρδιά μου το μεγάλο
εσένα έχω στη ζωή και τίποτα άλλο.

Είσαι το άλλο μου μισό εσύ για μένα
μισό εγώ μισό εσύ μας κάνουν ένα,
χωρίς εσένα το μισό θα μείνει μόνο,
και δεν θ’ αντέξει το μισό αυτό των πόνο.

Εσύ μου δίνεις το κουράγιο για να ζήσω
κι’ εγώ το χέρι σου κρατώ δεν θα σ’ αφήσω,
ο εσύ στον ώμο μου θα γέρνεις να κοιμάσαι
και στην καρδιά μου η βασίλισσα μου θάσαι. 

Αποτέλεσμα εικόνας για εικονες αγαπη