Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016/Περιμένοντας το Άγον Πάσχα

Στις 14 Απριλίου 2016, ημέρα Πέμπτη και ώρα 18:00 η Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Καλλιτεχνών , Χρυσούλα Βαρβέρη Βάρρα ,  το Δ.Σ ,  τα Μέλη και Φίλοι  του Σωματείου συναντήθηκαν στην έδρα , για να ανταλλάξουν ευχές και το επερχόμενο Άγιο Πάσχα  και ο καθ΄ένας με το δικό του ιδιαίτερο πνεύμα να στείλει τα μήνυμα  της Αγάπης , της Συγχώρησης, της Ειρήνης, της Φιλαλιλίας της Ελπίδας, της ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ !.............
Η έναρξη των απαγγελιών έγινε από την Πρόεδρο Χρυσούλα Βαρβέρη –Βάρρα  με το κάτωθι ποιήμα:
ΠΑΣΧΑ

Με αγάπη σε προσμένω
Πάσχα μέγα Ελληνκό
Για να πω Χριστός Ανέστη
Σ΄ όλους όσους αγαπώ.

Πάσχα μου ευλογημένο
Η δική σου θαλπωρή
Θα ζεστάνει την καρδιά μας
Και θα φέρει τη στοργή .

Έλα Θεέ μου και Χριστέ μου
να μου φέρεις την χαρά
με το θείο μήνυμά σου
να φορέσω και φτερά .

Ψήνονται αρνιά στην σούβλα
Μα εγώ κοιτώ ψηλά
Για να δω αναστημένη
του Χριστού την φορεσιά .

Εστάλη από την Μαίρη Νομικού 

Για τις Άγιες ημέρες του Πάσχα  μίλησε ο κος Δημήτιος Φαλλής..
Πάσχα ονομάζεται η μεγάλη γιορτή του Χριστιανισμού αναφορικά με τον θυσιαστικό θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού. Το Χριστιανικό Πάσχα, ή  κοινώς Πασχαλιά  ή ελληνοπρεπώς Λαμπρή, και ειδικότερα η Ανάσταση του Χριστού ή απλώς  Ανάσταση, είναι η σπουδαιότερη γιορτή του Εκκλησιαστικού ‘Ετους . Γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο που ακολουθεί την εαρινή ισημερία της 21ης Μαρτίου μη συμπεριλαμβανομένης, κατά το Ιουλιανό   ημερολόγιο στην Ορθόδοξη εκκλησία και κατά το Γρηγοριανό στην Ρωμαιοκαθολική. Γιορτάζεται η ανάσταση του Ιησού Χριστού..
O όρος Πάσχα κατά την Βίβλο συσχετίζει το πέσαχ με το ρήμα πασάχ πού σημαίνει είτε χωλαίνω, είτε εκτελώ τελετουργικό χορό γύρω από τη θυσία (Γ' Βασ. 18:21,26), είτε, μεταφορικά, "ξεφεύγω""προσπερνώ""απαλλάσσω". Το Πάσχα, είναι η προσπέραση του Αγγέλου του Θεού πάνω από τα σπίτια των Ισραηλιτών, ενώ έπληττε με θάνατο τα πρωτότοκα αγόρια των σπιτιών των Αιγυπτίων.


Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΑΣΧΑ

Τρεις ημέρες μετά το θάνατό του

ο Χριστός αναστήθηκε

Με τον όρο Ανάσταση αναφερόμαστε είτε στην εβδομάδα της Ανάστασης μέχρι το Σάββατο της Διακαινησίμου, είτε στην περίοδο των 50 ημερών που ακολουθούν την εορτή της Ανάστασης, όπου και η καλούμενη τελευταία ημέρα (αριθμητικά) Πεντηκοστή.
Η εορτή της Ανάστασης του Ιησού Χριστού, λόγω της σπουδαιότητάς της, επηρεάζει το εορτολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας τόσο 40 ημέρες πριν από αυτό (Μεγάλη Τεσσαρακοστή, Τριώδιο) όσο και 50 ημέρες μετά (περίοδος Πεντηκοσταρίου). Οι ακολουθίες που τελούνται τότε έχουν αρχαιοπρέπεια (ανάγονται στους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού όπως η αφή του Αγίου Φωτός), κατάνυξη και λαμπρότητα, και περιγράφονται λεπτομερώς στο τυπικό της Εκκλησίας.

Ιστορία του εορτασμού της Ανάστασης
Στην Καινή Διαθήκη, δεν καταγράφονται πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο που τηρούσαν την εορτή της Ανάστασης τα μέλη της πρώτης χριστιανικής εκκλησίας.
 Έτσι, μεταγενέστεροι Χριστιανοί άρχισαν να επιχειρηματολογούν όσον αφορά τις πρακτικές των πρώτων Χριστιανών. Η πρώτη «πασχάλια έριδα» σχετικά με τον ετήσιο εορτασμό του χριστιανικού Πάσχα, δηλαδή της Ανάστασης, εμφανίστηκε κατά το 2ο αιώνα. Οι εκκλησίες της Μικράς Ασίας ακολουθούσαν την   αρχαία  ιωάννεια  «τεσσαρεσκαιδεκατική» πρακτική, τηρώντας σε ετήσια βάση τον "Μυστικό Δείπνο" —ορθότερα, το αναμνηστικό «Δείπνο του Κυρίου»— την ίδια ημερομηνία με το Πάσχα των Εβραίων. Αυτό σήμαινε ότι εορταζόταν το Πάσχα την ημέρα που αντιστοιχούσε στις 14 του ιουδαϊκού μήνα Νισάν, ανεξαρτήτως από το αν αυτή η ημέρα συνέπιπτε να είναι Κυριακή (η οποία ονομαζόταν τότε «Ημέρα του Ήλιου»). Οι αντίπαλοί τους επιχειρηματολογούσαν υπέρ της άποψης ότι την Ανάσταση θα έπρεπε να εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά το ιουδαϊκό Πάσχα. Η διαμάχη συνέχισε να εντείνεται ως το δεύτερο μέρος του 2ου αιώνα, με την πλειονότητα των εκκλησιών να προσκολλούνται στην άποψη της τήρησης της Ανάστασης την Κυριακή. Εντούτοις, οι εκκλησιαστικές διαμάχες που αφορούσαν την ημερομηνία του εορτασμού του Πάσχα δεν έπαψαν κατά τους επόμενους αιώνες.
Ήδη κατά τον 2ο αιώνα  η κύρια ημέρα λατρείας, μελέτης των Γραφών και εορτασμού της Θείας Ευχαριστίας ήταν η Κυριακή, ως ανάμνηση          της ανάστασης του Χριστού. Το αναμνηστικό Δείπνο του Κυρίου, που τηρούσαν πλέον οι Χριστιανοί ακολουθώντας την εντολή του Ιησού, αποτελούσε εξέχων στοιχείο της κοινοτικής ζωής της εκκλησίας ήδη από τις ημέρες των αποστόλων. Ταυτόχρονα δε, με την εορτή άρχισε να τηρείται και η λεγόμενη Πασχάλεια νηστεία,  που σε κάθε τοπική εκκλησία είχε ορισμένο διάστημα ασκήσεως. Όμως η  Α΄ Οικουμενική σύνοδος  αποφάσισε οριστικά για μια κοινή ημερομηνία τέλεσης του εορτασμού του Πάσχα, που τηρείται μέχρι σήμερα με κάποιες παραλλαγές από τις διάφορες ομολογίες.
Μεγάλη έμφαση έδωσε ο κος Φαλλής στο Μυστήριο της εξομολόγησης .
Η εξομολόγηση είναι θεοπαράδοτη εντολή , δεν είναι μία τυπική, από συνήθεια «για το καλό» και λόγω των επικείμενων εορτών, βεβιασμένη και πρόχειρη πράξη από ένα και μόνο καθήκον ή υποχρέωση και προς ψυχολογική εκτόνωση. Η εξομολόγηση θα πρέπει νάναι συνδυασμένη πάντοτε με τη μετάνοια. Μας έλεγε Αγιορείτης Γέροντας: Πολλοί εξομολογούνται, λίγοι μετανοούν! (Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης). Μετάνοια  σημαίνει αγάπη της αρετής, καλοκαγαθία, επιθυμία, προθυμία και διάθεση σφοδρή επανασυνδέσεως με τον Χριστό διά της Χάριτος του πανσθενουργού Αγίου Πνεύματος. Η μετάνοια ξεκινά από τα βάθη της καρδιάς, ολοκληρώνεται όμως απαραίτητα στο μυστήριο της θείας και ιεράς εξομολογήσεως.
Ακολούθησαν απαγγελίες , σκέψεις και ευχές από : Απόστολο Πάσχο, Ευφροσύνη Κακογιαννάκη, Γεώργιος Γιακουμινάκης, Γεώργιος Διαλυνάς Βάσω Τομπαλίδου, Ελένη Κατσούλα Κορωναίου, Ζανεττα Καλύβα Παπαιωάννου, Παύλο Νισλόγλου, Μαίρη Νομικού , Ευαγγελλινή Φωτεινού, Ευδοκία Μουλιανάκη, Ιωάννης Τσαρτσάλης κ.α. 



Αποτέλεσμα εικόνας για πασχα 2016