Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

Χριστίνα Ιατρού - Σοϊταρίδη.

    
Η Χριστίνα Ιατρού – Σοϊταρίδη, γεννήθηκε στις 7  Σεπτεμβρίου 1944, στη Νέα Φώκαια Κασσάνδρας νομού Χαλκιδικής.
Γονείς της ο Κωνσταντίνος Ιατρού, καταγόμενος από την  Φώκαια Μικράς –Ασίας. Μητέρα της, η Ζαχαρένια Μαθιουδάκη από το Ρέθυμνο Κρήτης.
Αδέλφια της, η Παρασκευούλα και ο Ανδρέας.
Μεγάλωσε μέσα σε χριστιανική οικογένεια και γαλουχήθηκε με νάματα ευσέβειας και βαθύτατης πίστης στον  Άπειρο Δημιουργό, αγάπη και σεβασμό στον άνθρωπο.
Έμαθε τα πρώτα γράμματα στη γενετηρά της. Το 1960 μαζί με τους γονείς της μετανάστευσε στην Αυστραλία. Έκτοτε ζει στην Μελβούρνη, έχει παντρευτεί τον Κωνσταντίνο Σοϊταρίδη και απέκτησαν δύο παιδιά τον Λάζαρο και τη Ρένα.
Είναι μέλος των λογοτεχνικών Συνδέσμων της Μελβούρνης «ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ» και «Ο ΛΟΓΟΣ».
Έργα της φιλοξενούνται σε εφημερίδες και Λογοτεχνικά περιοδικά.
Έχει διακριθεί σε πολλούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Στην Αυστραλία και στην Ελλάδα. Γράφει επιστολές και άρθρα σε παροικιακές εφημερίδες, της Μελβούρνης. Είναι μέλος σε λογοτεχνικούς Συνδέσμους στην Ελλάδα στην «Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών» στην «Διεθνή Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών» στα Λογοτεχνικά περιοδικά «ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ο Θεσσαλός», «ΝΕΑ ΑΡΙΑΔΝΗ» και  «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ» Τον Μάρτιο του 2016 έγινε μέλος των « ΠΟΙΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» POETAS DU MONTE. Έργα της φιλοξενούνται στο ιστολόγιο της διακεκριμένης αξιόλογου Λογοτέχνιδας κ. Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη στις ενότητες «φίλοι Λογοτάχνες.
Πόθος της και ιδανικά της η συναδέλφωση των λαών της γης, ο αλτρουϊσμός και το ζεστό ψωμί της ΕΙΡΗΝΗΣ στο τραπέζι του κόσμου.

Λατρεύει το αρχαίο πνεύμα, σεμνύνεται για την Ελληνική καταγωγή της και σέβεται τη νέα δεύτερη πατρίδα της την Αυστραλία.



Αποτέλεσμα εικόνας για ΙΕΡΕΙΑ ΜΕ ΔΑΔΑ  ΘΕΙΟΣ  ΕΡΩΣ

                          Ο Θείος έρως του λόγου,                                                                                     


Ο Θείος έρως του  λόγου,                                                                             
 Αγνή της ψυχής η τροφή.
Στης διανοίας μέσα τον χρόνο                                                            
      ανασκαλεύει χρυσή εποχή.
Ανιχνεύει να βρει το δοξάρι
Ερασμία, γλυκιά, μουσική.
Ακατάλυτο μίτο της δόξας
Απροσπέλαστη δόξα, τιμή.
Ξεπροβάλλει αιθέρια κόρη
Από σπάργανα ακόμη ζεστά
Των προγόνων η αίγλη προβάλλει
Και τη δάδα στο χέρι κρατά.
Να φωτίσει και πάλι τα έθνη
Όπως τότε, με έργα σοφά
Των Ελλήνων αρρήτου σοφία
Διδαχής  ψυχική ομορφιά..
Το εράσμιο πνεύμα του λόγου
Δημιουργεί ο αγνός ποιητής
Χρυσομέταξο έργο υφαίνει
Στης ψυχής την κατάλευκη γη.
Νοημοσύνης σπέρνει το σπόρο
Στης διανοίας τον εύφορο αγρό                                                                     
  Εράσμιο δρέπει τον κόπο
Σε ανθηρό της ψυχής θερισμό.
Σταχυολόγος, αγνός στρατοκόπος
Μες της ζήσης την κάθε καμπή
Ευλογημένος γίνεται ο μόχθος
Και προσφέρει σε κάθε ψυχή
Τον Θείο έρω του λόγου
Αγνή  διανοίας  τροφή .


Μελβούρνη 2016.