Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

ΟΛΥΜΠΙΟΙ " Ο ρόλος των Ολυμπίων στην Κοσμική Εξέλιξη"


Ελέγχοντας τις συμπαντικές  δυνάμεις του πλανήτη, κατάφεραν οι ολύμπιοι.....
                                 ------------------


Από το χάος κατά τον Ησίοδο, γεννήθηκε η Γαία και ο Έρως.
Αποτέλεσμα εικόνας για θεα γαια     Μελετώντας την ελληνική Μυθολογία και παρατηρώντας κάποιες αρχαιοελληνικές παραστάσεις διαπιστώνεται ότι, κάποια από τα παιδιά της Γαίας, της Γης και του Ουρανού, Της Γης και του Τάρταρου, της Γης και του Πόντου, της Γης και του Ποσειδώνα, έχουν όλα σώματα φωλιδωτά, ουρές φιδίσιες  ή δρακοουρές και τα παιδιά του Πόντου δρακοουρές και ψαρίσιες. Κάθε ουρά αντιπροσωπεύει κάποια ενεργειακή ιδιότητα και ποιότητα.  Όλα τα παιδιά αυτά είναι ενεργειακές αρχετυπικές οντότητες που αντιπροσωπεύουν  γενεσιουργούς συμπαντικές δυνάμεις της φύσης που είναι επήρεια αστρικών ηλεκτρομαγνητικών ενεργειών και γενικά πλανητικών φαινομένων που επηρεάζουν τον πλανήτη. Οι ολύμπιοι έδωσαν μάχες με τα παιδιά αυτά και τα νίκησαν χρησιμοποιώντας κάποιες υπερβατικές προτροπές. Έδωσαν μάχες με τους Γίγαντες που αντιπροσωπεύουν τις στοιχειακές δυνάμεις της φύσης και με τους Τιτάνες οι οποίοι  αντιπροσωπεύουν την κοσμική εξουσία.
    Οι μάχες αυτές οι εικονικές και οι [σκοτωμοί] που αναφέρονται στη Μυθολογία μας, μάχες ολυμπίων [ιερά αρχέτυπα] ενάντια στα παιδιά της Γαίας [ενεργειακά αρχέτυπα],  είναι αρχέγονες διαδικασίες που σηματοδοτούν την απ’ αρχής κόσμου ενεργειακή κοσμική εξέλιξη πάνω στον πλανήτη Γη. Είναι συμβάντα ουρανίων και επιχθονίων γενεσιουργών δυνάμεων, αιτίες κοσμικών φαινομένων που αντιπροσωπεύονται από τα παιδιά της Γαίας και οι Ολύμπιοι, όπως προαναφέρθηκε,  έδωσαν μάχες με τα παιδιά αυτά και τα νίκησαν κατορθώνοντας έτσι να γίνουν κύριοι και ελεγκτές των στοιχειακών δυνάμεων της φύσης.  
    Με τις συμβολικές μάχες και [σκοτωμούς] που αναφέρονται, επέρχονταν ο έλεγχος του ηττημένου και όχι ο θάνατος όπως κάποιοι πιστεύουν. Όποιος σκότωνε δράκο ή άλλη ενεργειακή οντότητα, έθετε υπό έλεγχο το δράκο και γινόταν κύριος της ιδιότητας που αντιπροσώπευε και κατείχε ο δράκος. Έτσι... οι ολύμπιες υπεροντότητες, [σκοτώνοντας], ελέγχοντας δηλαδή τα παιδιά της Γαίας, τις αρχετυπικές στοιχειακές δυνάμεις της φύσης  που όλοι τους είχαν δρακοουρές και φιδοουρές, έγιναν εκείνοι οι ελεγκτές των ενεργειακών ιδιοτήτων που αντιπροσώπευαν οι ηττημένοι. Σκοπός τους ήταν... οι ενέργειες αυτές που κατακτήθηκαν να μετουσιωθούν έπειτα σε υγιείς ιδιότητες και ποιότητες, επιτυγχάνοντας έτσι, με τη νίκη επί των Γιγάντων να ισορροπήσουν τις δύο ενέργειες τις κοσμικές και με τη νίκη επί των Τιτάνων να γίνουν κύριοι και ελεγκτές της κοσμικής εξουσίας. Κατάφεραν με το έργο τους να γίνουν φορείς και δότες θεϊκών δυνάμεων και τις δυνάμεις αυτές να τις ελέγξουν, να τις κατευθύνουν, να τις ορίσουν και να τις ταυτοποιήσουν  ώστε να γίνουν κατανοητές στα πλαίσια της Κοσμικής Νόησης.
    Η δράση τους συνετέλεσε στην εκτόνωση  και απελευθέρωση της συσσώρευσης των ενεργειών οι οποίες δημιουργήθηκαν με τη σύμπτυξη θετικών και αρνητικών γενεσιουργών δυνάμεων που ενέσκηψαν στον πλανήτη δημιουργώντας αστρικές διαταραχές.
    Με τον πόλεμο ψυχής που έδωσαν οι ολύμπιοι  με τους Γίγαντες, τις καταστρεπτικές δυνάμεις της φύσης και τους Τιτάνες που αντιπροσώπευαν την κοσμική εξουσία, αλλά και κάποιες άλλες οντότητες, έλεγξαν ήχους φόρμες δομές και κραδασμούς επιτυγχάνοντας έτσι να γίνουν οι ενορχηστρωτές των κοσμικών ενεργειών και οι κυρίαρχοι της πλανητικής και επίγειας εξουσίας.




Σημείωση
Είμαι χριστιανή ορθόδοξη. Πιστεύω στη διδασκαλία του μεγάλου μας αδερφού και θεού μας του Ιησού και αυτό διότι έχω μελετήσει όλες τις θρησκείες του κόσμου και βρίσκω ότι η πιο αληθινή είναι η ορθόδοξη θρησκεία μας. Και θα σημειώσω ότι, η Σίβυλλα [ιέρεια του Απόλλωνα], πίστευε στον Ιησού Χριστό διότι είχε προβλέψει την έλευσή Του.  Η μελέτη μου για τους ολύμπιους έγκειται στο θαυμασμό μου για το αρχαίο ελληνικό πνεύμα το αθάνατο. Θαυμάζω την παντογνωσία των αρχαίων προγόνων μας, τις ενάρετες σκέψεις, την ηθική, το καθαρό πνεύμα, την τεχνολογία της εποχής τους, τις γνώσεις τους που σηματοδοτούν τη μετέπειτα πορεία της ανθρωπότητας, τον πολιτισμό και τη φιλοσοφία τους που πρώτοι φιλοσόφησαν και δίδαξαν σε όλο τον κόσμο.

                                                      Απόψεις
                               Μαρίας  Νικολουδάκη – Ρουτσιέρη







Αλήθειες για τον Απόλλωνα

                                      
Αποτέλεσμα εικόνας για απολλωνασ θεοσ

                       Ο ρόλος των ολυμπίων στην κοσμική εξέλιξη

                                ----------------------------------------------

       Η ελληνική Μυθολογία είναι η αποκωδικοποιημένη γνώση, γραμμένη και βασισμένη σε κάποιους ιερούς κώδικες. Κάθε κώδικας εμπεριέχει σημαντικές  πληροφορίες, γνώσεις  που χρειάζεται να αποκωδικοποιηθούν σωστά από ανθρώπους υπεύθυνους, ικανούς να αντιληφθούν, να εκτιμήσουν και να σεβαστούν το αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Λέγεται από κάποιον ότι,  «η ελληνική Μυθολογία είναι σαν την ατομική ενέργεια που πρέπει να πέφτει σε χέρια υπεύθυνων διότι σε χέρια αδαών ίσως να φέρει καταστροφή».
    Κάποιοι ερευνητές, και μάλιστα έλληνες, προφανώς δεν έχουν κατανοήσει αυτό το πνεύμα. Δεν έχουν καταλάβει ποια είναι η έννοια των μαχών και των σκοτωμών που  αναφέρονται στην ελληνική  Μυθολογία. Δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τους ότι   η γνώση των αρχαίων προγόνων μας είναι γραμμένη με αναρίθμητους συμβολισμούς και κώδικες για να προφυλαχθεί  από τους σκοταδιστές της εποχής εκείνης αφού ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος να  αποδεχθεί  κάποιες αλήθειες, έτσι… η γνώση αυτή  υπάρχει μέχρι τις μέρες μας, έστω και με επεμβάσεις των ξένων αφού  είναι γνωστό ότι,  από τα κείμενα των προγόνων μας ελάχιστα  βρίσκονται στη χώρα μας.
     Οι συμβολισμοί αυτοί εγράφησαν από ανθρώπους λεπτολόγους,  αστρονόμους και μύστες,  κατά τον Αριστοτέλη, και μάλιστα οι αστρολόγοι της εποχής μας παραδέχονται ότι βασίζονται στις απόψεις και θεωρίες τους. Έτσι... κάποιοι  ενοχοποιούν τους ολύμπιους ότι έδιναν μάχες για το κέφι τους  με σκοπό να ικανοποιήσουν αρνητικά  ένστικτα  και ιδιοτελείς σκοπιμότητες όπως αφήνουν να εννοηθεί, και ότι, σαν οντότητες αρνητικές εκδήλωναν πάντα το μίσος και τη ζήλια που τους διακατείχε.  Ενοχοποιούν επίσης τους αρχαίους προγόνους  μας διότι είχαν ιερό ζώο το φίδι, εκλαμβάνοντάς το σαν κάτι το αρνητικό.
    Το φίδι είναι αρχετυπικό σύμβολο κοσμολογικών και κοσμογονικών περιγραφών, είναι ο συμβολισμός με τον οποίο συμβολίζεται η  ενέργεια, αυτό ισχύει και για τους δράκους. Η παρουσία του σε κάθε αρχαιοελληνική παράσταση δεν είναι  διακοσμητική ούτε αρνητική, είναι η αποτύπωση της ενέργειας και της δράσης.
     Κάθε αρχαιοελληνική παράσταση με  φίδι  δηλώνει ότι, η εικόνα προσδιορίζει  ενέργεια, ότι δηλαδή οι εικονιζόμενοι βρίσκονται σε δράση .Και κατ επέκταση το φίδι συμβολίζει όλα τα είδη ενεργειών.
        Ο πρώτος άθλος του Ηρακλή ήταν να πνίξει τα δύο φίδια που του έστειλε η  Ήρα πάνω από την κούνια του, το άσπρο και το μαύρο. Με την πράξη του αυτή κατάφερε να ελέγξει τις ενέργειες, θετική και αρνητική, ώστε να μπορέσει έπειτα να τις κατευθύνει. Γνώριζε πολύ καλά ότι, για να κατευθυνθούν οι ενέργειες χρειάζεται πρώτα να ελεγχθούν όπως  ο Ηνίοχος ίππευε και κατηύθυνε τα άλογα το άσπρο και το μαύρο για να τα φέρει σε ισορροπία.  Η πράξη της κακιάς  Ήρας  να στείλει δύο φίδια σε ένα ανυπεράσπιστο μωρό δεν ήταν τυχαία, ήταν στα πλαίσια του κοσμικού σχεδίου.
    Ο Ηρακλής έλεγξε τις μικρές ενέργειες, ενώ ο Απόλλωνας και άλλοι ολύμπιοι, με τη βοήθεια και του Ηρακλή που ήταν θνητός, έλεγξαν τις μεγάλες, τις αστρικές ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις του πλανήτη ώστε να προκύψει η ενεργειακή κοσμική εξέλιξη στον πλανήτη Γη….  
     Είναι αλήθεια ότι στη Μυθολογία μας αναφέρονται πολλές μάχες και σκοτωμοί, όμως… Κάθε αρνητική δραστηριότητα που αναφέρεται είναι συμβολική.  Κάθε συμβολισμός εμπεριέχει συμπαντικές κωδικοποιημένες πληροφορίες. Κάθε σκοτωμός  που βλέπουμε σε αρχαίες παραστάσεις, δεν υπονοεί σκοτωμό με την έννοια του θανάτου αλλά έλεγχο του ηττημένου. Και αυτό θα το διαπιστώσουμε στη θεωρία αυτή που μας λέει ότι
Ο Απόλλωνας σκότωσε τρεις φορές τον ίδιος δράκο, τον Πύθωνα
Θα μπορούσε άραγε  να συμβαίνει αυτό στα πλαίσια της λογικής; 
     Εν Αρχή ην το Χάος ( Ησίοδος). Από το Χάος προήλθε η Γαία και ο Έρως .
Κάποια από τα παιδιά της Γαίας μετά από μελέτη και παρατήρηση κάποιων αρχαιοελληνικών παραστάσεων διαπιστώνεται ότι,  τα παιδιά της Γης και του Ουρανού, της Γης και του Τάρταρου, της Γης και του Πόντου, της Γης και του Ποσειδώνα,  έχουν σώματα φωλιδωτά, ουρές   φιδίσιες ή δρακοουρές μία η και περισσότερες  και τα παιδιά του Πόντου  δρακοουρές ή ψαρίσιες. (Συμβαίνει και σε κάποια εγγόνια της Γης).  Κάθε ουρά αντιπροσωπεύει κάποια ενεργειακή ιδιότητα και ποιότητα.  Κάθε ένα από τα παιδιά αυτά έχει ένα ιδιαίτερο συμβολισμό ή και περισσότερους,  όπως και άλλα αρχέτυπα, ενεργειακά και μη που αναφέρονται στη Μυθολογία μας. Κάθε παιδί και μια ιστορία, κάθε μύθος ...και μια αξία. (Υπάρχει αναφορά στο βιβλίο ‘’ Ακολουθώντας τα ίχνη του φιδιού’’ της Μαρίας  Νικολουδάκη – Ρουτσιέρη  έκδοση 2010  που δίδονται επιχειρήματα για όσα γράφονται).
    Παιδιά της Γης ήσαν οι Γίγαντες με αρχηγό τον  Εγκέλαδο, γιο της Γης και του Τάρταρου που  συμβολίζει όλα τα είδη σεισμών. Ο Τυφωέας γιος κι εκείνος της Γης και του Τάρταρου συμβολίζει τους ηφαιστειακούς σεισμούς και τα ηφαίστεια. Η γυναίκα του, Έχιδνα συμβολίζει τους υποχθόνιους, ζούσε κι εκείνη μαζί με τον άνδρα της κάτω από τη Γη. Η κόρης τους, Χίμαιρα, κατά τη γνώμη μου πάντα,  τους τεκτονικούς  που είναι οι πιο καταστρεπτικοί και οι πλέον συνηθισμένοι, μάλιστα ο Ησίοδος λέει ότι εμφανιζόταν ξαφνικά από τόπο σε τόπο και έσπειρε την καταστροφή.  Ο Πολυβώτης συμβολίζει υποθαλάσσιους σεισμούς. Ο Τυφώνας τους Tυφώνες, η Σκύλα τους Κυκλώνες και η Χάρυβδη τους  Aντικυκλώνες.
     Κάποιοι ταυτίζουν τον Τυφωέα με τον Τυφώνα. Ο Τυφωέας είναι γιος της Γης και του Τάρταρου ενώ ο Τυφώνας γιος της Ήρας, λέγεται μάλιστα ότι τον γέννησε σε στιγμές θυμού με τον άνδρα της. Κατά τη διάρκεια δηλαδή ενός τσακωμού της Ήρας και του Δία γεννήθηκε ο Τυφώνας γι αυτό εκδηλώνεται με βίαιες καταστάσεις. Όλα τα παιδιά αυτά της Γαίας ήσαν δράκοι . Όλα είναι σύμβολα αρχετυπικών, ενεργειακών οντοτήτων , είναι της φύσης τα στοιχειά που οι ολύμπιοι έδωσαν συμβολικές μάχες με όλους αυτούς και τους νίκησαν χρησιμοποιώντας κάποιες υπερβατικές προτροπές.
Οι δράκοι κατά το Ν. Μαριορή είχαν την ιδιότητα του φύλακα κάποιου θησαυρού. Όμως οι φύλακες αυτοί δεν ασχολούνταν για τον επιούσιο, δεν εργαζόταν επί πληρωμή, αλλά ήσαν ταυτισμένοι με το αντικείμενο ή το είδωλο που ετάχθησαν να φυλάνε. Μεταξύ τους υπήρχε σχέση ούτε πραγματική ούτε εξωπραγματική, αλλά μια σχέση ταύτισης και εσωτερικής επικοινωνίας. Έτσι… όποιος ( σκότωνε)  δράκο έπαιρνε την ενέργεια του δράκου και γινόταν κύριος της ενεργειακής ιδιότητας που κατείχε ο δράκος. Βλέπουμε λοιπόν τον Ηρακλή να σκοτώνει το Λάδωνα, το δράκο που φύλαγε τα Χρυσά μήλα των Εσπερίδων και να γίνεται κύριος της νιότης και της αθανασίας, τον Κάδμο να σκοτώνει το δράκο της Αρείας κρήνης και να παίρνει την Αρμονία  κλπ …κλπ…
     Ο Πύθωνας (δράκος)  είναι το τελευταίο παιδί της Γης που γεννήθηκε από τη λάσπη του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα. Είναι σύμβολο αστρικών διαταραχών, κατά τον Ι. Φουράκη,  οι οποίες απελευθερώθηκαν από ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις  που επηρεάζουν τον πλανήτη δρώντας με τη μορφή παγετώνων, σεισμών,  κατακλυσμών, τυφώνων, κυκλώνων, αντικυκλώνων, καταιγίδων  και υψηλών θερμοκρασιών.
     Οι δυνάμεις αυτές προέκυψαν  με την εκτόνωση της συσσώρευσης  αστρικών ενεργειών που ενέσκηψαν στον πλανήτη  με τη σύμπτυξη θετικών και αρνητικών δυνάμεων. Όλες αυτές οι ενέργειες που απελευθερώθηκαν και επέφεραν αστρικές διαταραχές με ακραία καιρικά φαινόμενα , πιθανόν, κατά τη γνώμη μου,  όταν συνέπεσαν όλες μαζί ταυτόχρονα  δημιούργησαν ένα κατακλυσμό.  Διότι, κατά τη γνώμη μου και πάλι, ένας κατακλυσμός δεν συμβαίνει λόγω ακραίων καταρρακτωδών βροχών και πλημυρών αλλά και με την ακολουθία όλων αυτών των φαινομένων που προαναφέρθηκαν.
     Ο Πύθωνας λοιπόν που αναφέρεται ότι γεννήθηκε από τη λάσπη του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα , συμβολίζει όλα αυτά τα φαινόμενα, όλες αυτές τις ηλεκτρομαγνητικές  δυνάμεις  και ο Απόλλωνας  (σκοτώνοντάς τον), ελέγχοντας δηλαδή την ενέργεια του,  έγινε κύριος των καταστρεπτικών  δυνάμεων αυτών με σκοπό να τις μετουσιώσει έπειτα σε υγιείς ιδιότητες και ποιότητες .
 Και θα σημειώσω ότι, στους προηγούμενους  κατακλυσμούς που αναφέρονται στη Μυθολογία,  προφανώς να έπαιξαν ρόλο τότε κάποιες άλλες οντότητες, άλλες υποστάσεις κάποιων μακρινών εποχών.
      Και με τη γνώση  ότι και τα ενεργειακά πεδία της Γης  δημιουργήθηκαν από  σύμπτυξη θετικών και αρνητικών δυνάμεων, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι, ο Πύθωνας συμβολίζει και τα ενεργειακά πεδία της Γης.
     Ο Απόλλωνας τέσσερις μέρες μετά τη γέννησή του  λέγεται  ότι  (σκότωσε) τον Πύθωνα στον Παρνασσό, έλεγξε δηλαδή τις  ενέργειες που κατείχε ο Πύθωνας  και έγινε κύριος  όλων αυτών των γενεσιουργών, καταστρεπτικών δυνάμεων που αντιπροσώπευε με σκοπό, όπως προαναφέρθηκε, τις δυνάμεις που κατέκτησε να τις μετουσιώσει έπειτα σε υγιείς ιδιότητες και ποιότητες.
      Το πλοιάριο του Δευκαλίωνα και της Πύρρας ,λέγεται ότι,  μετά από εννέα ημέρες και νύχτες περιπλάνησης κατέληξε στον Παρνασσό, εκεί που συναντήθηκε Πύθωνας και Απόλλων.
      Ο Πύθωνας όμως δεν σκοτώθηκε στον Παρνασσό αλλά τέθηκε υπό έλεγχο, έτσι… έφυγε από εκεί και πήγε στην Κασταλία.  Η Κασταλία είναι μία από τις τέσσερις εστίες του ενεργειακού χώρου των Δελφών, ο χώρος που εξέπεμπε ακαριαία μετάδοση νοητικών μηνυμάτων, ο χώρος που η Πυθία έπαιρνε τους λεγόμενους χρησμούς. ( Ο ενεργειακός χώρος των Δελφών  είναι 482 μέτρα και έχει 4 εστίες. ‘’Ο  ναός του Απόλλωνα, η Κασταλία, το θέατρο και ο ναός της Γαίας’’) . Ο Πύθωνας, κατά τον Παυσανία, όπως και η Πυθία, είχε το προνόμιο της μαντικής ικανότητας. Γνώριζε ότι ο γιος της Λητούς θα τον σκότωνε και θα του έπαιρνε το μαντείο και αυτός ήταν ο λόγος που αναφέρεται ότι κυνηγούσε τον Απόλλωνα και τη μητέρα του, Λητώ.
     Ο Απόλλωνας λοιπόν (σκοτώνοντάς τον και πάλι στην Κασταλία) , όπως λέει η μυθολογία μας, ελέγχοντας δηλαδή την ενέργεια του και εκεί  έγινε ο κύριος της μαντικής ικανότητας , της άλλης ενέργειας που συμβόλιζε και κατείχε ο Πύθωνας. Αυτό ισχύει και για το (σκοτωμό) των ιερέων του μαντείου που ήσαν κι εκείνοι κοινωνοί της ιδιότητας αυτής. Να λοιπόν ο λόγος που (σκότωσε) και τους ιερείς ο Απόλλωνας, όχι βέβαια από ιδιοτελείς σκοπιμότητες  η από ξεκαθάρισμα λογαριασμών όπως κάποιοι θέλουν να πιστεύουν.
      Και θα αναφέρω ότι, κατά τον Πλάτωνα, ιερό πουλί του Απόλλωνα ήταν ο κύκνος. Σήμερα  οι μεγαλύτεροι μάντεις στην εποχή μας  είναι οι κύκνοι, προβλέπουν το θάνατό τους και τότε… αρχίζουν να τραγουδάνε, το Κύκνειο Άσμα.
      Όμως ο Πύθωνας και πάλι δεν σκοτώθηκε στην Κασταλία αλλά τέθηκε υπό έλεγχο για δεύτερη φορά,  έτσι… έφυγε από εκεί, πήγε σε μια άλλη εστία του ενεργειακού χώρου των Δελφών, στο ναό της Γαίας, της προ γιαγιάς του και έγινε ο φύλακας του Ναού.  Μέσα στο Ναό απέκτησε πνευματική ιδιότητα και θεική ποιότητα, έγινε φτερωτός, και είναι γνωστό ότι τα φτερά συμβολίζουν το πνεύμα. Απέκτησε εδώ το προνόμιο να είναι ο φύλακας του Φωτός.  Όμως… στον πλανήτη δεν έστελνε το πραγματικό, όπως αναφέρεται,  αλλά ένα υποκατάστατο του Φωτός έτσι… όταν  ο Απόλλωνας τον (σκότωσε), τον έθεσε δηλαδή υπό έλεγχο για Τρίτη φορά,  κατά τη γνώμη μου πάντα, πήρε την ενέργεια που κατείχε ο Πύθωνας  και έγινε εκείνος ο Φωτοδότης Απόλλων αφού απελευθέρωσε στη Γη το αληθινό φως.
     Ο Πύθωνας (και όχι άλλος δράκος)  αναφέρεται  και εδώ σαν φύλακας του Ναού της Γαίας γι’ αυτό θα έλεγα ότι υπάρχει μια λογική που δικαιώνει τη θεωρία αυτή ότι δηλαδή, ο Απόλλωνας  (σκότωσε) , έλεγξε τρεις φορές ίσως και περισσότερες την ενέργεια του ίδιου δράκου  (Πύθωνα)  και μάλιστα στα πλαίσια της λογικής.
      Δεν σκότωνε λοιπόν για το κέφι του , ούτε είχε όπλα μαζί του για να σκοτώνει όποιον δεν του άρεσε όπως κάποιοι τον κατηγορούν. Με τα χρυσά βέλη του Ηφαίστου (σκότωσε) έλεγξε τον Πύθωνα, με βέλη δηλαδή βγαλμένα από τη φωτιά της ψυχής του, αφού η βούληση η θεϊκή ήταν να έρθει το φως στις ψυχές των ανθρώπων.
      Ο Πύθωνας πλασμένος από λάσπη (ύλη) νικήθηκε από το φως. Η μάχη του με τον Απόλλωνα είναι η επικράτηση του πνεύματος επί της ύλης.
Η πνευματική φιλοσοφία λέει  ότι, η ζωή και η μορφή, (το πνεύμα και η ύλη) όταν έρχονται σε επαφή αναφαίνεται φως. Το έργο του Απόλλωνα σηματοδοτεί μια πορεία προς αποδέσμευση από την ύλη.
      Με όλα αυτά διαπιστώνουμε εν περιλήψει ότι         
      Οι μάχες αυτές οι εικονικές και οι (σκοτωμοί) που αναφέρονται στη Μυθολογία μας , είναι αρχέγονες διαδικασίες που σηματοδοτούν την απ’ αρχής κόσμου ενεργειακή κοσμική εξέλιξη πάνω στον πλανήτη Γη. Είναι συμβάντα ουρανίων και επιχθονίων γενεσιουργών δυνάμεων, αιτίες κοσμικών φαινομένων που τα φαινόμενα αυτά αντιπροσωπεύονται από τα παιδιά της Γαίας, και  οι Ολύμπιοι, όπως προαναφέρθηκε, έδωσαν συμβολικές  μάχες με όλους αυτούς και τους  νίκησαν κατορθώνοντας έτσι να γίνουν κύριοι και ελεγκτές των στοιχειακών δυνάμεων των τριών κόσμων.
    Με τις μάχες αυτές και τους (σκοτωμούς) που αναφέρονται επέρχονταν ο  έλεγχος του ηττημένου και όχι ο θάνατος όπως κάποιοι πρεσβεύουν. Όποιος (σκότωνε)  δράκο, ή άλλη ενεργειακή οντότητα, έθετε υπό έλεγχο το δράκο και γινόταν κύριος της ιδιότητας που αντιπροσώπευε και κατείχε ο δράκος. Έτσι... οι ολύμπιες υπεροντότητες, (σκοτώνοντας), ελέγχοντας δηλαδή τα παιδιά της Γαίας, τις αρχετυπικές στοιχειακές δυνάμεις της φύσης που όλοι τους έχουν  δρακοουρές και φιδοουρές, έγιναν εκείνοι οι ελεγκτές των ενεργειακών ιδιοτήτων που αντιπροσώπευαν οι ηττημένοι. Σκοπός τους ήταν, όπως προαναφέρθηκε,  οι ενέργειες αυτές που κατακτήθηκαν να μετουσιωθούν έπειτα σε υγιείς ιδιότητες και ποιότητες, επιτυγχάνοντας έτσι... με τη νίκη τους επί των Γιγάντων να ισορροπήσουν τις δύο ενέργειες τις κοσμικές και με τη νίκη τους επί των Τιτάνων να γίνουν κύριοι και ελεγκτές της κοσμικής εξουσίας.
    Με το έργο τους κατάφεραν να γίνουν φορείς και δότες θεϊκών δυνάμεων.
     Επίσης... τις ενέργειες αυτές που κατέκτησαν, κατάφεραν να τις ελέγξουν, να τις κατευθύνουν, να τις ορίσουν και να τις ταυτοποιήσουν ώστε να γίνουν κατανοητές στα πλαίσια της Κοσμικής Νόησης.
      Η δράση τους συνετέλεσε στον έλεγχο της εκτόνωσης και απελευθέρωσης συσσώρευσης  ενεργειών οι οποίες δημιουργήθηκαν με τη σύμπτυξη θετικών και αρνητικών γενεσιουργών δυνάμεων που ενέσκηψαν στον πλανήτη και δημιούργησαν αστρικές διαταραχές.
     Με τον πόλεμο ψυχής που έδωσαν οι Ολύμπιοι  με τους Τιτάνες οι οποίοι αντιπροσώπευαν την κοσμική εξουσία και με τους Γίγαντες που ήσαν οι καταστρεπτικές δυνάμεις της φύσης, όπως προαναφέρθηκε , έλεγξαν ήχους, φόρμες, δομές και κραδασμούς, κατορθώνοντας έτσι να γίνουν οι ενορχηστρωτές των κοσμικών ενεργειών και οι κυρίαρχοι της πλανητικής και επίγειας εξουσίας.
    Αυτός ήταν ο ρόλος των ολυμπίων στην κοσμική εξέλιξη.
     Είναι συμβολικός επίσης  και ο μύθος του Απόλλωνα ο σχετικός με το Μαρσύα.
     Μας λεει ο μύθος εν περιλήψει ότι, η Αθηνά νομίζοντας ότι ο αυλός  παραφούσκωνε τα μάγουλα  της και παραμόρφωνε το πρόσωπό της, τον πέταξε και ο Σειληνός Μαρσύας τον άρπαξε. Νομίζοντας έτσι ότι απέκτησε θεϊκή δύναμη έχοντας το θεϊκό αυλό της Αθηνάς, από αλαζονεία και κομπασμό ζήτησε να αναμετρηθεί με τον κιθαρωδό θεό  Απόλλωνα. Στην αναμέτρηση  νίκησε ο Απόλλωνας και αφού είχαν κάνει συμφωνία, ο Απόλλωνας τον έγδαρε ζωντανό όπως μας λέει ο μύθος. Υπάρχει πίνακας που εικονίζει την αναμέτρηση των δύο και κοντά στον Απόλλωνα βρίσκεται μια γυναίκα που με κεφαλαία γράμματα γράφεται το όνομά της «ΠΛΑΝΗ» . Είναι προφανές λοιπόν ότι η αναμέτρηση αυτή, αφού όλες οι ιστορίες που έγραψαν οι μυθολόγοι της εποχής εκείνης είναι συμβολισμοί, συμβολίζει τη λανθασμένη σκέψη και την πλάνη.  
      Ο Απόλλωνας, όπως αναφέρθηκε, με βέλη της ψυχής του μαχόταν με τα ενεργειακά αρχέτυπα, τα παιδιά της Γαίας με σκοπό ελέγχοντάς τα, να γίνει κυρίαρχος των ιδιοτήτων που αντιπροσώπευαν,  όμως, στην περίπτωση του Μαρσύα  (έγδαρε)... ξεσκέπασε δηλαδή κατά κάποιον τρόπο την αλαζονεία και την πλάνη και αυτό ακριβώς το ξεσκέπασμα  συμβολίζει ο μύθος που ο μυθοπλάστης τον βρήκε κατάλληλο για να γίνει πιο κατανοητός.
     Υπάρχουν σιντριβάνια φτιαγμένα από ορείχαλκο με παραστάσεις  που παριστάνουν το Μαρσύα σαν ακόλουθο του Διονύσου και δίπλα του λιοντάρια με φτερά . (Βρίσκονται τέτοια στο Λος Άντζελες και στο Εδιμβούργο).  Είναι προφανές ότι κάποιος συμβολισμός κρύβεται πάντα πίσω από κάθε φαντασία καλλιτέχνη η μυθοπλάστη αφού λιοντάρια φτερωτά δεν υπάρχουν και τους συμβολισμούς αυτούς μόνο οι αρχαίοι πρόγονοί μας σαν  παντογνώστες τους γνώριζαν.  Και είναι λογικό ότι, δεν θα μπορούσαν, σαν παντογνώστες και νοήμονες άνθρωποι, να έχουν σε υπόληψη ένα θεό που να τον αποκαλούσαν μάλιστα   ‘’θεό της λογικής τάξης και της ηθικής’’ αν του καταλόγιζαν μια τέτοια απεχθή πράξη, αν η πράξη του αυτή δεν ήταν μόνο συμβολική.
     Λέγεται ακόμα ότι ο Πύθωνας εξέθρεψε και γαλούχησε τον αδερφό του, Τυφωέα, είχε μάλιστα φιλικές σχέσεις και με την κόρη του, Χίμαιρα η οποία αντιπροσωπεύει τεκτονικούς σεισμούς. Γράφηκε άραγε τυχαία αυτό; Διότι, αναφέρθηκε ως άνω ότι ο Πύθωνας συμβολίζει καταστρεπτικές δυνάμεις αλλά και τα ενεργειακά πεδία της Γης και ο Τυφωέας, τα ηφαίστεια και τους ηφαιστειακούς σεισμούς. Βλέπουμε δηλαδή ότι, το ενεργειακό πεδίο (Πύθωνας)  εξέθρεψε και γαλούχησε τον ηφαιστειακό σεισμό (Τυφωέα) . Και διερωτώμαι …. Υπάρχει άραγε σχέση ενεργειακών πεδίων και ηφαιστειακών σεισμών; ...Και γιατί άραγε..... στην Αγγλία και σε άλλα μέρη του κόσμου που δεν υπάρχουν ενεργειακά πεδία δεν γίνονται ποτέ σεισμοί, παρ’ ότι στην Αγγλία βρίσκεται πλησίον, πάνω αριστερά,  το ηφαίστειο της Ισλανδίας,  και στην Ελλάδα που υπάρχουν 5679 ενεργειακοί χώροι είναι χώρα σεισμογενής; ... Το βρίσκω ένα λογικό ερώτημα που σίγουρα οι πρόγονοί μας γνώριζαν πολύ καλά τις έννοιες αυτές και τις αιτίες όλων των φαινομένων σαν παντογνώστες που ήσαν, άλλωστε είναι φανερό ότι εκείνοι διέθεταν περισσότερο μυαλό από τους ανθρώπους της εποχής μας, έστω και αν πίστευαν και προσκυνούσαν τις πέτρες και τα ξύλα όπως κάποιοι θέλουν να πιστεύουν.
     Και εδώ.. θα θέσω άλλο ερώτημα. Γιατί άραγε... στην Ελλάδα δεν προκύπτουν συχνά έντονα φαινόμενα τυφώνων, κυκλώνων και φονικών καταιγίδων όπως συμβαίνει σε διάφορα μέρη του κόσμου; Μήπως  ελέγχθηκαν από τους προγόνους μας και είναι ηπιότερα;  Και... τι θα συνέβαινε στη χώρα μας με τα τόσα ενεργειακά πεδία  που διαθέτει αν οι πρόγονοί μας δεν είχαν μεριμνήσει;... 
  
    Θα σημειώσω ότι είμαι χριστιανή ορθόδοξη. Πιστεύω στον Ιησού όπως πίστευε και η Σίβυλλα, Ιέρεια του Απόλλωνα, αφού είχε προβλέψει την έλευσή Του.  Η μελέτη μου για τους ολύμπιους έγκειται στο θαυμασμό μου για το αρχαίο ελληνικό πνεύμα το αθάνατο. Θαυμάζω την παντογνωσία των αρχαίων προγόνων μας, την ηθική, την ομορφιά, το καθαρό πνεύμα, την τεχνογνωσία της εποχής τους, τις γνώσεις που σηματοδοτούν τη μετέπειτα πορεία της ανθρωπότητας, τον πολιτισμό και τη φιλοσοφία τους που πρώτοι εκείνοι φιλοσόφησαν και δίδαξαν σε όλο τον κόσμο.

Σημείωση
Οι δράκοι είχαν το ρόλο του προστάτη και φύλακα και όχι οι Σφίγγες όπως λένε κάποιοι αναφερόμενοι στην Αμφίπολη. Οι Σφίγγες συμβολίζουν τα άρρητα  μυστικά όπως τα γνώριζε και ο Οιδίποδας.
                                        Απόσπασμα από το βιβλίο με τίτλο  :
« Ακολουθώντας τα ίχνη του φιδιού »  έκδοση 2010 
 της   Μαρίας Νικολουδάκη – Ρουτσιέρη.
Εάν το κείμενο χρησιμοποιηθεί να γίνει αναφορά στο όνομα της συγγραφέος .