Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Φωτεινή Ψυχογιού



Κασταλίας πέρασμα
 1o βραβείο στους Δελφούς 08.06.2014
 
 
Της Κασταλίας πηγής το νερό οσμίζεται ο χρόνος.
Το διάφανο βάρος του στους ώμους του Ερμή,
Ανάλαφρο μοιάζει.
Την κάψα σβήνει των περιπατητών στις κοιλάδες
Του Ολύμπου.
Κι όταν σμίγει με των αθανάτων το φως,
Βροχή γίνεται και καταχνιά,
Και αστραπής πέρασμα φευγαλέο.
Διάτρητο το αντιφέγγισμα του ουρανού,
Στις άκρες των σύννεφων μαζεύει της γνώσης τα φώτα,
Των ποιητών τη ρώμη που αναρριχάται,
Στων στίχων ταʼ ακροβόλιστα μπαλκόνια.
Και μοιάζει ανώριμος ο κόσμος,
Τη  σοφία των λόγων να δεχτεί,
Τα διαμάντια να ψάξει στων λέξεων τα μετόπισθεν,
Χάρη να δώσει στου ήχου το λάκτισμα.
Η αλήθεια ξάφνου προβάλλει
Στων φωτισμένων λόγων τα πισώχναρα,
Των λελογισμένων ήχων την ωδή,
Πάνω και γύρω από μάρμαρα και ναών περιστύλια,
Σε αετώματα χρόνων πανάρχαιων,
Ευφραίνονται ώτα θεών και ημίθεων.
Στης Κασταλίας τα άδυτα η Άρτεμις, ο Διόνυσος, οι Μούσες,
Στήνουν τον ξέφρενο χορό τους,
Στον απόηχο των στίχων που χαράσσει

Το Δελφικό στερέωμα Κασταλίας πέρασμα