Σάββατο, 4 Ιανουαρίου 2014

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ "ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ 2014"

       Προσκαλούμε όλα τα μέλη στην εορταστική εκδήλωση "Κοπή της Πίτας" για

 το Νέο Έτος 2014, η οποία θα πραγματοπιηθεί   στην έδρα του Σωματείου 

Ζερβουδάκη 17, Αγ. Νικόλαος ,  την  9ην  Ιανουαρίου 2014, ημέρα Πέμπτη και 

ώρα 17:30 -20:00. Στην εκδήλωση θα είναι παρόν και ο Πατέρας Θεοδόσιος για  

 τον καθιερωμένο κατ΄έτος Αγιασμό. 

Όπως κάθε χρόνο και σ΄αυτήν την εκδήλωση θα βραβευτούν τα βιβλία του έτους 

2013, θα απονεμηθούν τιμητικά διπλώματα στους Δημιουργούς και την

 χαρούμενη αυτή βραδιά θα συμπληρώση η ποίηση, η μουσική και το τραγούδι

 μαζί με εδέσματα.

Θα χαρούμε πολύ να σας ανταμώσουμε στην πρώτη αυτή εκδήλωση του Έτους 

2014 


      Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                               Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ  
ΧΡ. ΒΑΡΒΕΡΗ-ΒΑΡΡΑ                                    ΑΙΚ. ΒΛΑΧΟΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ -ΜΠΑΤΑΛΙΑ  

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

ΓΟΥΛΙΜΗ – ΤΟΜΠΑΛΙΔΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ


       

                                                      ΣΥΝΤΟΜΟ  ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Βάσω Γουλιμή Τομπαλίδου τού Γεωργίου και της Αθηνάς γεννήθηκε στο Περισσό Αττικής. Έχει καταγωγή από Κεφαλλονιά και Γαστούνη Ηλίας χωρίς αδέλφια. Της άρεσε ο λόγος από μικρή και έγραφε ποιήματα, αλλά δεν τα κρατούσε. Ήταν πολύ δυναμική και δεν δίσταζε, να βοηθάει όπως μπορούσε. Στην Πετρούπολη, έδωσε το νερό τής οικοδομής της και έσπρωξε, βαρέλια με νερό και πίσσα, για να φτιαχτή ο δρόμος της οδού Περικλεούς 1961. Από τότε ασχολείται με τα κοινά για δρόμους, κοινόχρηστους χώρους και για δυο εκκλησίες την Αγία Τριάδα, στην Πετρούπολη και την Αγία Μαρίνα στη νέα Πέραμο. Έχει μία κόρη και δύο εγγόνια, σύντροφο και ακούραστο συμπαραστάτη της, τον σύζυγο της Νίκο Τομπαλίδη..







ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΔΑ 

Γράφει η Πρόεδρος της Δ.Ε.Ε.Λ.
κα Χρυσούλα Βαρβέρη – Βάρρα
Πρόεδρος Πολιτιστικής Ολυμπιάδος
Παναθήναια 2004

   Έχω γνωρίσει πολύ καλά το λογοτεχνικό της αξιόλογης ποιήτριας κας Βάσως Γουλίμη-Τομπαλίδου την οποία θαυμάζω για την πνευματική της δυναμική. Βαθυστόχαστη κι αληθινή, η ποίησή της τραγουδιέται σαν το πιο ωραίο τραγούδι της άνοιξης με μια φωνή ανθισμένη από χρώματα αγάπης και πίστης στα ιδανικά της. Έτσι σε ένα ντεκόρ υψηλής ποιητικής δημιουργίας η ποιήτρια Βάσω Γουλίμη-Τομπαλίδου συνεχίζει τις αναζητήσεις της. Οι δυνατοί στίχοι της είναι εκπληκτικοί και πρωτότυποι. Από την πρώτη στιγμή σε συναρπάζει, τόσο με την τεχνική της όσο και με τους απλούς κραδασμούς μιας απεριόριστης εσωτερικής ελευθερίας, που βρίσκει διέξοδο μέσα στην καθαρότητα των μηνυμάτων που εκπέμπει, η κα Βάσω Γουλίμη-Τομπαλίδου με το πλήθος των αρετών της αγκαλιάζει έναν περιπαθή λυρισμό πόθου και ομορφιάς, ο οποίος μας μαγεύει και μας συγκλονίζει. Μέσα στις ποιητικές της αξίες λάμπει η πράξη της αλήθειας. Στις μέρες που ζούμε μόνο οι καλές μας πράξεις έχουν αληθινή αξία, πράξεις ωραίες που λυτρώνουν την ψυχή μας από τα (ψυχοφθόρα μας) πάθη και μας οδηγούν στο ξέφωτο της γαλήνης και της αυτογνωσίας. Σε αυτή τη ζωή όλοι μας είμαστε προσωρινοί ταξιδευτές γι’ αυτό κάθε ώρα και λεπτό να γευόμαστε το άρωμα της αγάπης και της προσφοράς στον πλησίον μας. Η γεμάτη από Χριστιανική φλόγα γραφή της ανοίγει φωτεινούς ορίζοντες για την πορεία όλων εμάς των θνητών της γης.
Της εύχομαι πάντα επιτυχίες.

 
Γράφει ο Κώστας Αλατόπουλος

τ. Διευθυντής Μαρασλείου Ακαδημίας

τ. Πάρεδρος Παιδαγωγικού Ινστιτούτου

τ. Καθηγητής παιδαγωγικών Πανεπιστημίων Πατρών και Κρήτης.


           Μετά από μία προσεκτική μελέτη των ποιημάτων της κας Βάσως Γουλίμη-Τομπαλίδου εύκολα θα κατέληγε ο κάθε αναγνώστης στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια ποιήτρια της «ζωής». Η κα Βάσω Γουλίμη-Τομπαλίδου έχει την ικανότητα να προσεγγίζει με την ποίηση της όλες τις πλευρές της ζωής: έρωτα, ανθρώπινες σχέσεις, τιμιότητα και ανεντιμότητα, πολιτική εξαπάτηση, κακούς εκμεταλλευτές κυβερνήτες, τον πόνο της μοναξιάς και εγκατάλειψης, ευγνωμοσύνη, νιότη, αγάπη, παρελθόν, παρόν και μέλλον, αλλά και την ατράνταχτη πίστη στην παρουσία του θεού, ο οποίος βοηθά, ενισχύει, συγχωρεί, φωτίζει και σώζει. Στα ποιήματά της η κα Βάσω Γουλίμη-Τομπαλίδου υμνεί την ελεημοσύνη, την προσφορά προς τους διπλανούς μας, την αποφυγή της εκδίκησης. Παράλληλα εκφράζει την αγανάκτηση του αδικημένου, που έχει βαθειά την αίσθηση του δικαίου και πιστεύει στις διαχρονικές αξίες «Θρησκεία – Οικογένεια, που θέλουν να τα γκρεμίσουν». Πατριώτισσα πέρα ως πέρα αναφωνεί: «Μάνα μητέρα μας Ελλάδα γιατί στενάζεις, γιατί κλαις;» και όλο ο κόσμος έχει πατρίδα ομολογεί «Μα σαν την δική μου όμως δεν είδα». Αλλού υμνεί την σημαία μας «λεβεντιά και υπερηφάνεια κρύβει ετούτος ο σταυρός». Συμμετέχει ζωηρά στην αγωνία των ξενιτεμένων και ζει βαθειά την επιθυμία το νόστου ευχόμενη «αχ να ήθελε ο θεός τ’ αδέρφια μας και πάλι να γυρίζουν».
Η ανθρωπολογία, της κας Βάσως Γουλίμη-Τομπαλίδου θέλει τον άνθρωπο Σημαντικό «όλοι να σε θαυμάζουνε και να ‘σαι Θετικός» και τον προτρέπει «βάλε στις μπαταρίες σου ενέργεια να γεμίσουν, μην είσαι ψόφιος κι άβουλος και ότι ζεις θυμήσου » φωνάζοντας του «πάλεψε φίλε για να ζεις» γιατί η ίδια όπως ομολογεί «έχω πάθει στη ζωή τόσα στραπάτσα κι έτσι έμαθα να ζω μέσα στην πιάτσα». Η κα Βάσω Γουλίμη-Τομπαλίδου έχει έναν πηγαίο ποιητικό αυθορμητισμό που πλούσια ξεχειλίζει από τον εσωτερικό της κόσμο, εκφράζοντας επιθυμίες, όνειρα, οραματισμούς, παράπονα, επαίνους, ευγνωμοσύνη, ομορφιά, απέχθεια στην κοινωνική και πολιτική φαυλότητα, κοινωνικές ανισότητες, αδικίες, ανάρμοστες συμπεριφορές. Παράλληλα η μεταφυσική της πεποίθηση την οδηγεί στο να συμβουλεύει «να λες τον πόνο σου μονάχα στο Θεό εκείνος μόνο θα τον κάνει να περάσει» γιατί «ό,τι καλό έχω στη ζωή σε σένα το χρωστάω.» Στις προσευχές της η κα Βάσω Γουλίμη-Τομπαλίδου βλέπει ο αναγνώστης την έμψυχη ορθόδοξη ζώσα παρουσία του ιερού απεικάσματος, την πίστη «Θεέ μου, μου δίνεις δύναμη να λέω την αλήθεια» «αφού είσαι εσύ προστάτης μου το φως σου με φωτίζει» και απευθυνόμενη προς την Παναγία την υμνεί «ω Πάναγνη Παρθένα φαρμακολύτρια, εσύ είσαι της ζωής μας η Οδηγήτρια». Η ποιήτρια έχει ζώσα τη συνείδηση της παροδικότητας της παρούσας ζωής και της μέλλουσας κρίσης, διακηρύσσοντας «μόνο όταν φύγει η ζωή τα λάθη σταματάνε και τα τεφτέρια του κριτή μόνο σωστά μετράνε» «ιδιοκτήτες δεν είμαστε στη γη όλοι είμαστε με ενοίκιο». Ένα από τα δυνατότερα στοιχεία της ποίησης της κας Βάσως Γουλίμη-Τομπαλίδου είναι ότι ζει και αφουγκράζεται την παρούσα Ελληνική πολιτικό-οικονομική πραγματικότητα που αντικατοπτρίζεται σε πολλά ποιήματα της: «ζούμε σε μια κοινωνία με τόσα πάθη κι εμείς πληρώνουμε των αλλωνών τα λάθη» γιατί «αυτοί που βγήκαν αρχηγοί… σε πάνε για ναυάγιο… τρύπα αβύσσου άνοιξαν… κι από ανέργους τα παίρνουν… θερίζουν ό,τι δεν έσπειραν κι αυτούς που τα τσεπώσανε δικαιολογούν και σβαίνουν» και όλα αυτά διότι «οι λίγοι μας πουλάνε» «σαν πιόνια του σκακιού τους όλους μας παίζουν» και «θα’ μαι το δόλωμα, για κάποιους η ευκαιρία» και φωνάζει «ξύπνα λαέ ξύπνα ντουνιά… αυτοί τα τρώνε και χλευάζουν… αφού όλα μας τα πήρανε θεν και το πορτοφόλι» και από αγανάκτηση ξεσπά «θα τα σπάσω, θα τα ρημάξω» γιατί «ό,τι αποχτήσατε είναι δικό μου» «και τα μαζεύουν και τα τσεπώνουν δήθεν μας δίνουν και μας χρεώνουν» τέλος αναφωνεί «βρε ένας καλός να ενδιαφέρεται να βάλει μια τάξη, να κυβερνήσει το λαό κι αυτούς όλους να κράξει» όλα τα ποιήματα της κας Βάσως Γουλίμη-Τομπαλίδου είναι μια γνήσια ειλικρινής βαθειά εξομολόγηση που καταδύεται στα άδυτα της ψυχής της για να πιστοποιήσει την ύπαρξη της. Η ποίηση της κας Βάσως Γουλίμη-Τομπαλίδου σε μεταφέρει σε διαφορετικά περιβάλλοντα και καταστάσεις της ζωής με βαθειά αίσθηση του προβληματισμού και της ευθύνης. Συγχαίρω την κα Βάσω Γουλίμη-Τομπαλίδου για το ποιητικό της Έργο, εύχομαι να συνεχίζει τη γόνιμη παραγωγή της και να μας χαρίσει κι άλλα ποιήματα ζωής, που μας εκφράζουν όλους.
Το τάλαντό της είναι ζωντανό και υπόσχεται πολλά.

            Αντίγραφα εξώφυλλων των Ποιητικών της συλλογών 








ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΓΧΟ

Συ που μας δίνεις με τον ήλιο σου το φως
και το φεγγάρι με τα αστέρια να μας φέγγουν
κάνε οι πόνοι μας να είναι περαστικοί
όπως ο άνεμος στα σύννεφα να φεύγουν.
Κάνε οι μέρες μας να είναι πιο καλές
και οι νυχτιές μας να μας δίνουν ηρεμία
κάνε οι ψυχές μας να νάνε όλες μετά σου
Και μη διαίρεις από αυτές μα ούτε μια.
Σ’ ευχαριστούμε κάθε μέρα ολημερίς
γιατί μας δίνεις τα καλά σου με αγάπη
κάνε να είμαστε όλοι μέχρι ενός αφελείς
να μην υπάρχει ο κακός για την απάτη.
Εσύ Θεέ μου που κοιτάς από ψηλά
ρίξε αγιασμένη μια βροχή να μας αγιάσει
δος μας συχώρεση για λάθη πεπραγμένα
κι’ άφες την πόρτα του περιβόλου σου ανοιχτή
και χωρίς Έλεγχο να μπαίνουμε ένα ένα.
Ξέρω ζητάω από την χάρη σου πολλά
μα είσαι ο Θεός μου που προσκυνάω και αγαπάω
μα έχουμε ίδια μάνα και πατέρα το Θεό
γι’ αυτό εγώ, ¨η λίγη¨, ταπεινά σε προσκυνώ.

      Από την βράβευση  της στην Δ.Ε.Ε.Λ. στις 26 Σεπτεμβρίου 2013   με το ακαδημαϊκό βραβείο                     «ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ»