Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

ΚΟΛΟΒΟΥ - ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ

Η Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη γεννήθηκε το 1965 στη Βουλιαγμένη Ηλείας όπου κι έζησε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών έφυγε απ’ τη γενέτειρά  της κι εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Πάτρα όπου σπούδασε, παντρεύτηκε και δημιούργησε τη δική της οικογένεια. Εργάστηκε για είκοσι τρία χρόνια στον τομέα της Υγείας  ως Νοσηλεύτρια σε μονάδα νεογνών. Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών τέκνων. Η επαφή της με την Τέχνη είναι ερωτική. Από τη νεανική της ηλικία ασχολείται με τη ζωγραφική και τη συγγραφή. Τα πέντε τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια γνωστοποίησης του καλλιτεχνικού και συγγραφικού της έργου. Περνάει τον χρόνο της αφοσιωμένη στην οικογένειά της και στις μεγάλες της αγάπες: τη μελέτη, τη συγγραφή και τη ζωγραφική. Έχει παρακολουθήσει ανελλιπώς τέσσερα χρόνια μαθήματα σχεδίου και χρώματος σε ιδιωτικά καλλιτεχνικά εργαστήρια της Πάτρας κι έχει μελετήσει Παιδική Ψυχολογία και Ιστορία της Τέχνης. Έχει πάρει μέρος σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις του Φυσιολατρικού Συλλόγου Πατρών,   σε ομαδικές εκθέσεις του Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου της Κυρίας Βαγενάς  στα Δημοτικά Λουτρά και σε υπαίθριους χώρους,  καθώς και σε εκθέσεις του Συλλόγου Νέων Καλλιτεχνών.  Τον Ιούνιο του 2012 έκανε την πρώτη ατομική έκθεση στο Μέγαρο Λόγου και Τέχνης Πατρών. 
     Είναι  τακτικό μέλος  της Διεθνής Εταιρείας  Ελλήνων Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών, και των Νέων Καλλιτεχνών Πάτρας. Είναι ενεργό  μέλος λογοτεχνικών περιοδικών, όπου  δημοσιεύουν στίχους και κείμενά της. Έχει  λάβει  μέρος σε  πανελλήνιους  λογοτεχνικούς  διαγωνισμούς  καθώς  και  σε διαγωνισμούς  ζωγραφικής, όπου λογοτεχνικά και εικαστικά της έργα έχουν πάρει τιμητικές διακρίσεις και βραβεία. Το 2011 στίχοι της και εικαστικά της έργα βραβεύτηκαν από την Διεθνή Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών. 
     Επίσης έχει διακριθεί με το Πρώτο Βραβείο Διηγήματος στον 2ο Διαγωνισμό Διηγήματος για το 2011 του περιοδικού λόγου και τέχνης «ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ο Θεσσαλός» με το κοινωνικοπολιτικό διήγημά της: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΝΕΑΝΙΚΗ ΕΛΠΙΣ! Το 2012 βραβεύτηκε για δεύτερη φορά από το ίδιο περιοδικό, για  τη συμμετοχή της στον 3ον Διαγωνισμό Διηγήματος με θέμα: «Σύγχρονη Νεοελληνική κοινωνία πραγματικότητα στις αρχές του 21ου αιώνα» με το έργο της: «Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΕΝΟΣ ΑΔΟΚΙΜΟΥ ΠΟΙΗΤΗ». 
      Ακόμα το 2012 έλαβε το Δεύτερο Βραβείο Ποίησης από το Σύλλογο Ανατολικής Ρωμυλίας Βόλου για τη συμμετοχή της  με το Ποίημα: ΗΡΩΑΣ ΗΘΙΚΗΣ!!! στο Διαγωνισμό που είχε προκηρυχτεί με θέμα την προσφυγιά. Το Θεατρικό της έργο: ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ, διακρίθηκε με έπαινο από τον Φιλολογικό Σύλλογο «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ» στον 91ο Καλοκαιρίνειο Θεατρικό Διαγωνισμό του συλλόγου.
      Τον Ιούλιο του 2012 ποίημα της με τίτλο: Ο εφιάλτης μιας Ελληνίδας βραβεύτηκε  από τον Όμιλο  UNESCO Κεφαλληνίας και Ιθάκης, στον 1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης, με θέμα: «Η σύγχρονη πραγματικότητα, όπως αποτυπώνεται και αντανακλάται στις ψυχές και την σκέψη μας, δημιουργώντας, εικόνες, ιδέες και συναισθήματα». Η ποιητική συλλογή με τίτλο: «ΑΧ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ, ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ!!!», απέσπασε το Α  Βραβείο στον 12ον   Ετήσιο Ποιητικό Διαγωνισμό του περιοδικού  Λόγου και Τέχνης «ΚΕΛΑΙΝΩ» του Λογοτεχνικού Ομίλου «’Ξάστερον» που είχε προκηρυχτεί  για το έτος 2012 με θέμα:  «Αχ, πατρίδα μου».
    Τον Ιανουάριο του 2013 της αποδόθηκε για το δοκίμιο «ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΟΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΑΤΑΣΗ» το 3ο βραβείο από την Πανελληνία Ένωση Λογοτεχνών. Στις 8 Ιουνίου η Εταιρεία Τεχνών  Επιστήμης και Πολιτισμού του δήμου Κερατσινίου, της απόνειμαν δύο Α΄ Βραβεία στην Ποίηση και στο Διήγημα, κατά τους 13ους Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς  2013: ( Για το ποίημα  υπό τoν τίτλο «ΑΚΕΦΑΛΗ ΣΩΜΑΤΗ» αφιέρωμα στη Νίκη της Σαμοθράκης, και το λαογραφικό διήγημά της «Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ»,  όπου με πνοή αγάπης  και νοσταλγίας για τους παλιούς  καλούς καιρούς, αντιστέκεται στη λησμονιά και την εγκατάλειψη της πατρώας Ελληνικής γης).
    Κατά στην διεξαγωγή των 28ων  Δελφικών Αγώνων Ποίησης όπου διοργάνωσε η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, απέσπασε Τιμητική διάκριση με το  ποίημα της: «ΚΡΑΥΓΗ».
   Tο ποίημα της: «Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΦΑΣΗ», απέσπασε το Β' Βραβείο  Ποίησης στο Διαγωνισμό  του  Ελληνο-Αυστραλιανού Συνδέσμου Μελβούρνης. 
  Το ποίημα: «ΑΘΕΑΤΟΣ ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ» ανήκει στα 12 ποιήματα που επιλέχτηκαν για το  Ποιητικό Ημερολόγιο του eyelands για το έτος 2014 - Έρωτας στα χρόνια της κρίσης, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Iwrite.
   Η ποιητική της συλλογή: «ΟΜΦΑΛΙΟΙ ΛΩΡΟΙ ΚΑΙ ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑΤΑ», απέσπασε Γ΄Βραβείο κατά τον 13ον Ετήσιο Ποιητικό Διαγωνισμό του περιοδικού Λόγου και Τέχνης «ΚΕΛΑΙΝΩ» του Λογοτεχνικού Ομίλου «’Ξάστερον» για το έτος 2013 με θέμα: «Όπου υπάρχουν άνθρωποι».                                                                                              
  Έργα της έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες, ημερολόγια και στον 27Ο  Τόμο της Εγκυκλοπαίδειας Χάρη Πάτση. Επίσης, πολλές ήταν οι διακρίσεις της στα «Σικελιανά» 2013: Το ποιητικό της έργο «ΤΑ ΡΟΔΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» βραβεύτηκε∙  απέσπασε: Α΄ Βραβείο Ποίησης Αυτογνωσίας με τους στίχους της: «Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥ ΣΚΟΠΕΥΤΗ», Α΄ Βραβείο Ποιητικού Θεάτρου με το έργο της: «ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ» και  Β΄ Βραβείο για το Διήγημά της: «ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ…».

ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ:
  • ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ΜΟΥ
  •  ΤΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ Πρόκειται  για  δύο  μυθιστορήματα  ηθογραφικού  χαραχτήρα τα  οποία επαναφέρουν χαμένες αξίες και προβληματίζουν κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. 
  • ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ ΤΗΣ ΣΑΡΚΟΣ ΜΟΥ, είναι μια συλλογή επιστολών και πεζογραφημάτων  φιλοσοφικού χαραχτήρα
  • ΤΑ ΡΟΔΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ,   μονωδία  η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΩΡΙΩΝΑΣ. 
      Ακολουθούν οι  ποιητικές συλλογές:
  • Η μελωδία του έρωτα
  • ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΙ της ΝΙΟΤΗΣ
  • Αχ Ελλάδα μου νεράιδα πληγωμένη!!!
  • ΑΔΥΤΟΙ συλλογισμοί
  • ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
  • ΟΜΦΑΛΙΟΙ ΛΩΡΟΙ ΚΑΙ ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑΤΑ 
Έχει γράψει επίσης μια μεγάλη συλλογή  διηγημάτων,  ένα παιδικό ημερολόγιο το οποίο είναι σε χειρόγραφη μορφή και φέρει τον τίτλο: ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ, καθώς  παραμύθια για μικρά και μεγάλα παιδιά.
Δημοσιεύει ποιήματα και διηγήματα στο περιοδικό «ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ο Θεσσαλός» και στην Τριμηνιαία Ανεξάρτητη Τοπική Δημοσιογραφική εφημερίδα «Ο Χείμαρρος», σε φιλικά λογοτεχνικά side και στο προσωπικό της blog: http://mariakolovouroumelioti.blogspot.gr/.


Αποσπάσματα ποίησης της Μαρίας Κολοβού-Ρουμελιώτη.

ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ 
H Ανιδιοτελής Αγάπη είναι Ήλιος
που φωτίζει τις καρδιές των ανθρώπων και τις οδηγεί στην αγκαλιά του Θεού.
Αν το Ωσαννά των αγγέλων είχε γίνει
το τραγούδι της ψυχής στη γη,  με την φωνή των ανθρώπων,
αυτός ο κόσμος θα είχε αφήσει εξολοκλήρου
την διακυβέρνηση του μόνο στη δύναμη του Θείου Νου.
Τότε και μόνο τότε,
οι σκέψεις και τα έργα των ανθρώπων  θα ακολουθούσαν τη πνοή του Θεού
κι ο άνθρωπος θα μπορούσε να γνωρίσει  τα δώρα της Αγάπη Του.
Τα αισθήματα  των ανθρώπων
Μέγα δώρο είναι του Μεγάλου Πατρός
που τα δώρισε σε εμάς για  να επικοινωνούμε
αγαπημένοι και μονιασμένοι μεταξύ μας˙
Ώσπου μετά το μεγάλο μας ταξίδι  προς την αιωνιότητα
να οδηγηθούμε στη Θέωση κατόπιν θελήσεως  του Πατρός  ημών.



 «ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ» 
 Λέω πάντα αυτό που νιώθω και κάνω αυτό που σκέφτομαι
και ξέρω πως κάποτε  θα έλθει η στιγμή,
που θα δω  τούτο τον κόσμο για τελευταία αφορά.
Η καρδιά μου μόνο αγάπη και θλίψη έχει για μας τους ανθρώπους
και τους αγκαλιάζω στα όνειρά μου με στοργή,
γιατί αυτοί είναι ο κόσμος που υπηρετώ και προσεύχομαι.
Νήνεμος ύπνος δεν αγκάλιασε ποτέ το προσκεφάλι μου˙
γιατί στην ψυχή μου ανεμίζουν εφιάλτες
που σκεβρώνουν τη φθαρτή φύση μου.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν  η τελευταία φορά
που θα σ’ έβλεπα να βγαίνεις από την πόρτα,
θα σε αγκάλιαζα και θα σου έδινα ένα φιλί
και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα!
Ακόμη κι από το στέρημα του οίκου μου.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θ’ άκουγα  τη φωνή σου,
θα ηχογραφούσα την κάθε σου λέξη,
για να μπορώ να ακούω ξανά και ξανά
τις χριστές συμβουλές μιας μάνας που καθοδηγεί το παιδί της.
Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’ έβλεπα,
θα έλεγα: «Σ’ αγαπώ»
Κι ας έλεγες πως δεν με γνωρίζεις…
(Οι στίχοι ανήκουν στην Βραβευμένη Ποιητική Συλλογή: «Ομφάλιοι λώροι και συρματοπλέγματα» η οποία απέσπασε Γ΄Βραβείο κατά τον 13ον Ετήσιο Ποιητικό Διαγωνισμό του περιοδικού Λόγου και Τέχνης «ΚΕΛΑΙΝΩ» του Λογοτεχνικού Ομίλου «’Ξάστερον» για το έτος 2013 με θέμα: «Όπου υπάρχουν άνθρωποι).

«Η Οδύσσεια ενός αιχμαλώτου σκοπευτή»

(Α΄ Βραβείο  Ποίησης Αυτογνωσίας-ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ  2013).
Είμαι ο « Ούτις…»
Ένας αιχμάλωτος σκοπευτής ομηρικού αγώνα.
Η οδύσσειά μου μόλις ξεκίνησε!
Σε πλοίο τσακισμένο, με σκισμένα πανιά.
Με δίχως τιμόνι… Με δίχως καπετάνιο…
Οι σύντροφοι μου διασκορπισμένοι στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
Έμεινα μόνος να παλεύω στις θάλασσες του παντός.
Κανείς δεν μ’ ακούει…
Ο Πολύφημος καταβρόχθισε κάθε ηλιαχτίδα Ελπίδας.
Η  Υπομονή στην αφιλόξενη χώρα των Λαιστρυγόνων
με αλαλαγμούς εκδιώχτηκε…
Ενταφιάστηκε στο παλιό κοιμητήριο των Λωτοφάγων και ξεχασμένη αναπαύεται.
Άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου.
Μανιασμένοι αέρηδες ξεχύθηκαν σηκώνοντας άγριες θύελλες.
Το καράβι βουλιάζει…
Θαλασσοδέρνεται με δίχως κυβερνήτη.
Κάποτε βρήκα την κόρη του Ήλιου!
Έγινα εξερευνητής της παντοδυναμίας της…
Ήπια το μελιτόκρασο μαζί της.
Έγινα σκλάβος…Εξαρτώμενος απ’ τα ξόρκια μιας μάγισσας Κίρκης!...
Κάποιος φυλά το μαγικό βοτάνι!
Μα είναι μακρύς ο δρόμος της επιστροφής...
Τι κι αν προφήτευσε σωστά ο Τειρεσίας!…
Τι κι αν συμβούλεψε σωστά!…
Είναι μακρύς ο δρόμος για το Θιάκι!
Ποια Πίστη; Ποια Σύνεση; Και ποια Δικαιοσύνη
θα μας οδηγήσει πίσω στη χαμένη Πατρίδα;
Ζεστό το αίμα…
Οι ψυχές των νεκρών πλησιάζουν το λάκκο του θυσιαστηρίου.
Κάποτε είχα όνομα!
Με ‘λεγαν « ΟΔΥΣΣΕΑ ».
Τώρα έγινα: « «Ούτις…»,
για να γλυτώσω απ’ τους ανθρωποφάγους Κύκλωπες.
Δεμένος στο κατάρτι του πλοίου μου βλέπω τον κίνδυνο να πλησιάζει…
Τα Ιερά μου Σύμβολα, μακριά…
Η Πηνελόπη…Ο Τηλέμαχος….Ο τάφος της μάνας Αντίκλειας…Ο Λαέρτης…
Πρέπει ν’ αγωνιστώ!
Να λυθώ απ’ τα δεσμά μου.
Ν’ αναπαυτώ μαζί τους.
Να ενταφιαστώ ξαπλωμένος στο χώμα όπου με γέννησε˙
γιατί  ’ναι ο Κόσμος που δημιούργησα με τον δικό μου ιδρώτα.
Είναι η Πατρίδα  που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν…
Πρέπει ν’ αγωνιστώ!
Να λυθώ απ’ τα δεσμά μου!
Ν’ αναπαυτώ, αφού πρώτα σκοτώσω:
Tον Αντίνοο… Τον Ευρύμαχο…Τον Αμφίνομο ….Τον Αγέλαο…
Γιατί αυτοί είναι υπεύθυνοι της αιχμαλωσίας μου
και  θόλωσαν το τοπίο καθυποτάσσοντας την Πατρίδα μου.
Την έκαναν δούλα!...
Διαστρεβλώνοντας τον Νόμο και την Τάξη των πραγμάτων.
Παρασύροντας το λαό μου στην άβυσσο!…