Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΝΙΣΤΗΣ

«Ιχνηλατώντας τον Χώρο-χρόνο στα μονοπάτια της Σιωπής»



Ο Παναγιώτης Καπνιστής στην νέα του Ποιητική Συλλογή «Ιχνηλατώντας τον Χώρο-χρόνο στα μονοπάτια της Σιωπής» μας προϊδεάζει για το περιεχόμενο της , προτάσσοντας τους ανέκδοτους στίχους του Άγγελλου Σικελιανού, που είδαν το φως της δημοσιότητας με την έκδοσή της, προς τιμή του:.
«Εσύ πια, με την ματιά σου λυτρωμένη από το νέφος του θνητού κορμιού, αγάλλεσαι στο φως της ζωντανής αλήθειας, που δεν γνωρίζει δύση και δεν έχει τελειωμό»
Πραγματικά σ΄ αυτούς τους στίχους βρίσκονται τα νοήματα των ποιημάτων του.
Ψάχνει το θνητό του κορμί , μόνο με τα δικά του μάτια, την δικιά του ενόραση να λυτρωθεί από το νέφος, το σκότος, την κακία του εγώ, για να μπορεί να αγάλλεται στο φως της ζωντανής αλήθειας, αυτής που είναι αέναη. Οι οροσειρές του μυαλού του κροτούν μόνο φως και πραγματικός δραπέτης στην πραγματικότητα, προβληματίζεται με την παγκοσμιοποιημένη αγωνία της εποχής να προσεγγίσει την καθαρά ιδανική κατάσταση για να δώσει τον προσωπικό του τόνο στο διάβα του χρόνου.
Ο Πάνος Καπνιστής είναι ένας από τους καλλιεργημένους και συγκροτημένους δημιουργούς με την ευαισθησία του ενεργού πολίτη που αντιστέκεται δημιουργικά στην επικρατούσα απαξίωση των αξιών με φαντασία, νοηματική πληρότητα μη υπαγορευόμενη πάντοτε από ομοιοκαταληξία στους στίχους του, με μια ευρηματική έκφραση: «Στην κορυφή της σιωπής του εαυτού μου συναντώ που υφαίνει την μυστική συχνότητα, τον κραδασμό, γιατί είμαι όλα μαζί ».
Στα έργα του: «4η Διάσταση και άλλες Διαστάσεις » (1995), «1+1+1=1 το ομοούσιο της Αγίας Τριάδος »(1997), «Κρυσταλλένια Πολιτεία και διάσπαρτες Αλήθειες (2004)», αλλά και στην παρούσα Ποιητική Συλλογή δομεί τις σκέψεις του γύρω από τις έννοιες της διάστασης του Χρόνου, του Σύμπαντος, του Απείρου, του Πεπερασμένου, του Φωτός, της Φύσης , του Αριθμού προσπαθώντας να τις διασαφήσει. Οι σκέψεις στην Ποίηση του είναι αποσπάσματα της αυτοβιογραφίας του και η επιτυχία του έγγυται ότι παύουν να είναι προσωπικές, γίνονται οικείες στον καθ΄ ένα μας, αφού η περιπλάνηση των ποιητικών του λόγων εντάσσεται στην περιπλάνηση του κόσμου. Είναι ρομαντικός χωρίς να παραβλέπει την πραγματικότητα, αντλεί την έμπνευσή του από το δικό του όραμα της Ουράνιας Στρατιάς , θαυμάζει το Φυσικό Κόσμο και το καράβι της σκέψης του υμνεί την συμπαντική ζωή κάτω από την Θεϊκή παρουσία και η ανάγκη του για ανύψωση τον ώθησε να παρατηρεί και να έχει την αίσθηση πως όλη η κοσμική έννοια βρίσκεται μπροστά του: «όταν η καρδιά μας γίνει πύλη εισόδου του ΟΛΟΥ ΦΩΤΟΣ, τότε η ύλη πυρπολείται και η Αγάπη αγκαλιάζει το Σύμπαν».
Ακόμη ο Δημιουργός διατηρεί στους στίχους του μία ένταση στην πάλη ανάμεσα στην πραγματικότητα και το υπερβατικό και προσπαθεί να γνωρίσει την αντίφαση του πνεύματος με το ΜΗΔΕΝ και την ανάγκη του καθ΄ ενός της πρόσβασης στην ΑΛΗΘΕΙΑ, στην ΣΟΦΙΑ. «Με την δική μας σκέψη αλλάζουμε την ροή του φόβου και μπορούμε όχι μόνο να σώσουμε τον εαυτό μας, αλλά και ολόκληρο τον κόσμο»
Με τέτοιες προσκλητικές ρήσεις ο Πάνος Καπνιστής με την πνοή της ψυχής του αγωνίζεται για τον Ανθρωπισμό, την Φιλοσοφία, τα Γράμματα και τοιαύτες γραφές έχουμε ανάγκη σήμερα, που πρέπει να πληθαίνουν καθημερινά, να οδηγούν σε συνεχή αποτελέσματα στον Ανθρώπινο Πολιτισμό για να βρούμε το ΦΩΣ , την Αλήθεια, το τέλος της ύπαρξη μας και κατά τον Καζαντζάκη «Σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι η Αθανασία» 
Σου εύχομαι ολόψυχα, μέσα από τον καθρέπτη της μνήμης κοιτάζοντας, το έργο σου να καταργήσει τον χρόνο μια που αυτή νοιάζεται μόνο για την αξία της ψυχικής καταγραφής, για την ΑΛΗΘΕΙΑ.


Αθήνα, 24.07.2014 
Αικ. Βλαχοπαναγιώτου –Μπατάλια
Οικονομολόγος-Εκπαιδευτικός-Γ. Γραμματέας Δ.Ε.Ε.Λ.