Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

ΘΕΟΔΩΡΑ ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΥ-ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ





      Στις 6 Οκτωβρίου 2013, υπό την Αιγίδα της ομοσπονδίας Πολιτιστικών και Εξωραΐστικων Συλλόγων της Αρτέμιδος Αττικής, η Λογοτέχνις Θεοδώρα Ηλιοπούλου-Κουφοπούλου παρουσίασε τον ποιητή Κωνσταντίνο Καβάφη στο Πνευματικό Κέντρο "Μπέκα" του Δήμου Σπάτων, Αρτέμιδος.
Την εκδήλωση πλαισίωσε η χορωδία του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων με καταπληκτικά μελοποιημένα και εναρμονισμένα από τον άξιο χορωδό κ.Λαζαρίδη Ιωάννη, ποιήματα του Καβάφη.
Απαγγελίες ποιημάτων έγιναν από την ποιήτρια Φωτεινή Γεωργαντάκη-Ψυχογυιού, τον ηθοποιό Τρύφωνα Μπάρκα και την ομιλούσα ποιήτρια Δώρα Κουφοπούλου-Ηλιοπούλου,  η οποία ευχήθηκε στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε  να οπλιστούμε με Αγάπη, Πίστη και Ελπίδα. Ας μας συντροφεύουν οι σκέψεις και τα λόγια του Σπαταναίου ρητορο-διδασκάλου Ισοκράτη, ο οποίος κήρυττε να είμαστε ενωμένοι.Έτσι θα ξεπεράσουμε κάθε αντιξοότητα της ζωής μας.Ας μας συντροφεύει το παρακάτω  συμβουλευτικό ποίημα του Καβάφη:
«Κι’αν δεν μπορείς να κάνεις τη ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον. όσο μπορείς,μην την εξευτελίζεις.»
Ακόμη παρέδωσε στην ομοσπονδία τιμής ένεκεν, για το έργο που επιτελεί, Βραβείο από την Δ.Ε.ΕΛ. και ευχαρίστησαν  άπειρα την Πρόεδρό της  κυρία Χρυσούλα Βαρβέρη Βάρρα, καθώς και το Διοικ.Συμβούλιο για αυτήν την τιμή που τους έγινε.

                             Γ’Βραβείο από Δήμο Κερατσινίου και τιμητική πλακέτα




"Έτσι θα ‘θελα τη ζωή"

Σαν..τότε..
που μύριζε γαζία, αγιόκλημα και γιασεμί.
Καθάρια, ηλιόλουστη που ήταν η πλάση.
Δεν ήσαν κλουβιά τα σπίτια.
Μοσχοβολούσε ασβεστωμένη αυλή,
Χαμομήλι και μαντζουράνα
Σγουρός,πλατύφυλλος βασιλικός.

Σαν..τότε.. που υπήρχε γειτονιά,
Κι’ανέμελα σφύριζαν τα παιδιά.
Μοίραζαν το ψωμί,και τις έγνοιες τους
Οι άνθρωποι.
Είχαν ήθη και έθιμα,στόχους και ιδανικά.
Περίσεβε το γέλιο, η χαρά, η ομορφιά
Η απλότητα και αγνότητα.
Δεν ξεχνούσαν να λένε καλημέρα,
Μήτε ξεχνούσαν το ευχαριστώ,
Και το συγνώμη.

Έτσι θα’θελα να είναι η ζωή.
Σαν..τότε..
Που άνθιζεν η αγάπη,
Που νανούριζεν η προσευχή,
Που το ναι,ήταν ναι,το όχι,όχι,
Δυνατή η μνήμη,λεύτερη η φαντασία.

Σαν..τότε..
Που δεν σφραγίζαμε την πόρτα
Του σπιτιού και της ψυχής μας.
Φίλοι,αδερφοί και συνάδελφοι
ήσαν οι άνθρωποι.
Κι’ο κάματος της μέρας,
Μετουσιωνόταν σε τραγούδι και χορό.
Αναζητώντας την σοφία του χθές,
Βιώνοντας την ανησυχία του σήμερα,
Οραματιζόμενη όμορφο αύριο,
Αντιστέκομαι στην απελπισία,
Στην βαρβαρότητα και προδοσία.
Αντιστέκομαι στο έντεχνο ψεύδος
Στις αλυσίδες και στο υπερβολικό
ξενόφερτο.

Αμύνομαι με όνειρα, με την πίστη,
Και με την ποίηση.
Γιατί, έτσι θα 'θελα τη ζωή,
Όπως και εσείς την ονειρεύεσθε.


               ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ



Η ποιήτρια γεννήθηκε στο Σπαθάρι Αρκαδίας.
 Στην Αθήνα οι σπουδές της.
Υπηρέτησε  Διοικητικός υπάλληλος στο ΙΚΑ.
Από μικρή οραματίζεται και αγωνίζεται, όμορφος καλλίτερος ο κόσμος να γίνει.
Έχει εκδώσει ποιητικές συλλογές και λαογραφικά βιβλία.
Το έργο της έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Κινέζικα, έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις, πλακέτες, μετάλλια. Έχει καταχωρηθεί σε ανθολόγια, λογοτεχνικά περιοδικά, στον ημερήσιο τύπο, στο κανάλι Τηλεφώς και έχει σταλεί σε βιβλιοθήκες.
Η Θεοδώρα είναι από τα ιδρυτικά μέλη Πολιτιστικών Συλλόγων και Λογοτεχνικών ομάδων.
Έχει λάβει μέρος σε κριτικές επιτροπές διαγωνισμού ποίησης και πεζογραφημάτων, έχει παρουσιάσει βιβλία λογοτεχνών.
Πολύφωνη της τέχνης “ιέρεια” έχει ονομαστεί.
 Είναι μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και του Συνδέσμου Ιστορικών Συγγραφέων.



 Αγαπημένα της ποιήματα

Εσύ φταις
                                                                     Πνοή αγέρα.                                                                          
Λάμψη κι’όνειρο
                                                                   η ζωή.                                                                    
Τι κρίμα,
Τ’άγέρι αν δεν ρούφηξες,
Τη λάμψη αν δεν κράτησες,
Το όνειρο αν δεν έζησες.
Εσύ φταις .
                                                                                                                     

Φυλάξου
Μη θαμπώνεις το ηλιοφώς.
Μήτε τη ζωή κρόσσια να κάνεις.
Την παράδοση μην ξεθωριάζεις,
Μήτε τη γλώσσα σου τη μητρική.
Φυλάξου.
Είναι η ίδια σου η ζωή.
                                          
                                              
Κλειστό βιβλίο
Άνοιξε μου την ψυχή σου
να τη γνωρίσω, να την αγαπήσω.
Από ένα κλειστό βιβλίο,
Τι να πάρω;    
   
                     
                        
Ο θρόνος
Μπροστά μου ο θρόνος να πλουτίσω.
Δεν θέλησα την ψυχή μου να πουλήσω.
Κι’αν αφελή με πούνε,
Την Δικαιοσύνη αδικούνε.


***
Την τέχνη σου την έμαθα
Γεωργέ πατέρα.
Θα’ρθει καιρός, ψυχές να θρέψω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μπορείτε να σημειώσετε, με δεοντολογικό τρόπο, τα σχόλια σας για την παρούσα ανάρτηση της ΔΕΕΛ.

Υβριστικό η κακόβουλο περιεχόμενο,θα διαγράφεται αμεσα, για την προάσπιση του κύρους των αναφερομένων.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.