Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΑ ΣΑΝΤΑ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΥ




ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΡΒΕΡΗ - ΒΑΡΡΑ  &  ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΑ ΣΑΝΤΑ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΥ

'Εργα της Κρυσταλλίας Σαντά - Παναγιωτάκου έχουν φιλοξενήσει περιοδικά, εφημερίδες, εικαστικές εκδόσεις, στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Ο τύπος έχει αναφερθεί πολλάκις στο εικαστικό και ποιητικό της έργο με ευνοϊκά σχόλια. Το 2007 λαμβάνει μέρος στην Πολιτιστική Ολυμπιάδα στην Κίνα δια μέσω τησ ΔΕΕΛ και της Προέδρου κ. Χρ. Βάρρα με έργα ζωγραφικής, βιογραφικό και ποιήμα μεταφρασμένο στην Αγγλική όπου και βραβεύεται για το ποιητικό και ζωγραφικό της έργο. Έχει λάβει έγγραφες κριτικές για το ποιητικό της έργο από τη Συγγραφέα - Ακαδημαϊκό κ. Χρ. Βάρρα, την Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Mont κ. Ισάβ Αργυράκη - Μαράτου, τον τεχνοκράτη και συγγραφέα κ. Βαλαβάνη κ.α.


Μερικά από τα έργα της Κρυσταλλίας Σαντά - Παναγιωτάκου


 "ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ"

"ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ Νο1 - ΕΞΟΔΟΣ"

 
 "ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ (Νο 2) - ΕΙΣΟΔΟΣ"

"Ο ΤΡΑΜΒΑΓΕΡΗΣ"

 "ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΕ"
(Βρίσκεται μόνιμα στο Νοσοκομείο "Παπανικολάου"- Θεσσαλονίκη)

"ΥΔΡΑ"

"ΘΕΡΙΣΜΟΣ"

"ΤΟ ΦΟΥΡΝΙΣΜΑ"

"Ο ΒΟΣΚΟΣ"

"ΤΟ ΛΥΧΝΙΣΜΑ"

"ΤΟ ΚΑΘΙΣΤΙΚΟ" 

"Ο ΑΡΓΑΛΙΟΣ (ΥΦΑΝΔΡΑ)"

"ΜΑΝΙΑΤΙΚΟ (ΤΟΠΙΟ)"

"ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ"

"ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ"

"ΑΓΝΑΝΤΕΥΟΝΤΑΣ"

"ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ"

"ΑΡΑΓΜΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙΑ"

"ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΕ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ"

"ΠΑΛΙΟ ΣΚΑΡΙ"

"ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ)"

"ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΙΑ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ ΜΕΣ ΤΑ ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ"

 "ΕΝΑΣΤΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ"

 "ΑΝΟΙΞΗ"

"ΑΛΙΚΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ"


"ΣΤΟΥΠΑ - ΜΑΝΗ"

ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΩΣΩ


"ΣΩΣΤΕΣ ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ"


Ω! Μικρές μου κοπελούδες
Σεις, που τραβάτε μπροστά
Ορθώστε τις γροθιές σας, σαν
λάβαρα μέχρι τον ήλιο να σκεπάστε…

Και οι φωνές;
Οι φωνές, ν’ ακουστούν ως του
Ουρανού τ’ αυτί, κει, που
σαν ψίθυρος φθάσει λιβανωτό θα γίνει!

Ω, κόρες! Σεις, που γίνατε
όλες Γυναίκες, μήτρες της οικουμένης.
Της βιοπάλης, του μόχθου εργάτριες
ακούραστες…

Φάροι! Ξυπόλητες το δρόμο τραβάτε
της καταιγίδας ίσια, σεις που
τον Κόσμο ντύνεται μ’ ομορφιά.
Με τ’ απαλό σας χάδι, σαν σκουπίζεται
τα ιδρωμένα μέτωπα που στάζουν
το σούρουπο… ρουφάτε το ποτήρι
όλο με μιας της στέρησης, του μόχθου
με μόνη απόλαυση μιας φέτας ψωμί στη χόβολη…

Όμως! Το τραγούδι στα χείλη πάντα το ίδιο.
Ακούραστο, χωρίς αγκομαχητό.
- Σωστές, Αλκυονίδες!
Στην ίδια πορεία κάθε χρόνο.
Ω! Κοπελούδες…
Κόρες – Γυναίκες … Μάνες – μήτρες της Γης!...


ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΩΣΩ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΟΒΟΥ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ


                               "ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ"


Καλπάζει η νιότη στη ζωή και γρήγορα διαβαίνει
σαν κεραυνού αναλαμπή, σαν θύελλας πλημμύρα
μήτε η φοβέρα την κρατεί, μήτε η εκεχειρία
με ένα σουραύλι κελαηδεί σκοπούς και ξεμακραίνει.

Φορεί  τσεκίνια στο λαιμό, τριαντάφυλλα στο στήθος
και με μαντίλι ασημί τους δρόσους χαιρετίζει
μες της αυγής την απλωσιά χαμόγελα χαρίζει
καθώς στα όρη περπατεί και δυναμώνει ο χτύπος.

Κάλπασε και η νιότη μου σ’ αθημωνιές κι αλώνια
εκεί που ο ήλιος πλάνιζε το άγουρο κορμί μου
νερό ζητούσε η γλώσσα μου, δροσιά η αναπνοή μου
όταν ο ιδρώτας έτρεχε και πότιζε το χώμα.

Πολέμησε η νιότη μου ξυπόλυτη, μα πλούσια
μέσα στους θόλους του ευτυχή και χτίστη λογισμού
κι ας ντάλωνε η κούραση τις σκέψεις του μυαλού
γλυκό καρπό εγεύτηκα κι ας μου ‘λειπαν τα λούσα!

Και τώρα που ξεπέρασα όλες τις θίνες θλίψεις,
πίσω κοιτάζω τη ζωή που άφησα και γελώ
τη νιότη μου αποχαιρετώ, με χίλιες αναμνήσεις
κι όσα ενθύμια έσωσα, σε εσάς πίσω γυρνώ!



                                                   ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΟΒΟΥ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ
                                                                                               ΠΑΤΡΑ

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ Ε. ΤΣΙΝΤΑΡΑΚΗΣ


                    "ΟΛΑ ΣΤΟ ΧΘΕΣ"

 

Τη θύρα του νου ανοίγω στο άκουσμά σου.
Διαβαίνω το μονοπάτι της σκέψης.
Τα σκαλοπάτια κατεβαίνω της ψυχής μου.
Πόθος κρυφός,
ριγμένος νοερά στη λίμνη των δακρύων.
Πόθος ηχηρός σαν αντίλαλος της ηδονής.
Πόθος βαμμένος από την ανέσπερη ανταύγεια της λάβας.
Ένας πόθος τρεμάμενος, χαμένος στην άβυσσο της θέλησης,
στο παιχνίδι της πραγματικότητας, στην ευθεία της λογικής.
Μα εσύ,
πέρασες αντίκρυ χωρίς μια δεύτερη ματιά…
Κι εγώ,
που το ηχόχρωμα της ύπαρξής σου ακόμα ατενίζω,
τη θύρα του νου πίσω μου κλείνω και συνεχίζω…
Όνειρα,
Έρωτας,
Πόθος,
όλα στο χθες…



                                                        ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ Ε. ΤΣΙΝΤΑΡΑΚΗΣ
                                                                                             ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΚΙΑΓΙΑΔΑΚΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ


"Σ’ ΕΧΩ ΤΟΣΟ ΑΝΑΓΚΗ"


Έχω ανάγκη την αγάπη σου
θέλω κάπου ν’ ακουμπήσω
ένα σημείο σταθερό να κρατηθώ.
Κι όταν όλοι από κοντά μου
θα ‘χουν φύγει
και γύρω μου θ’ απλώνεται ερημιά
να  ‘ρχεσαι συ στα όνειρα μου το βράδυ
να μη μ’ αφήνεις στο σκοτάδι να χαθώ.
Να  ‘ρχεσαι.
Όπως εκείνος ο οδοιπόρος
που μόνος του βαδίζει
μες στη νύχτα
στο καταχείμωνο
στην ερημιά
κι ένα μικρό φως απέναντι
του δείχνει το δρόμο
και μέχρι το ξημέρωμα
του κρατάει συντροφιά.
Γι’ αυτό θέλω κι εγώ
μια πέτρα ν’ ακουμπήσω
από κάπου θέλω να πιαστώ.
Λίγη αγάπη ζητά η ψυχή μου
ένα απάγκιο
σ’ αυτόν το δύσβατο καιρό.
Μια εκκλησιά να προσευχηθώ.


ΚΙΑΓΙΑΔΑΚΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ
ΡΕΘΥΜΝΟ