Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ι. ΦΑΛΛΗΣ


Δημήτριος Ιωάννου Φαλλής. ο ευσεβής ιστοριοδίφης,
ο ένθερμος πατριώτης
(Μέλος του Δ.Σ. του Λουριδείου Ιδρύματος)

  Συνήθως αποκαλούμε αυτοδημιούργητο τον άνθρωπο του οποίου τα περιουσιακά δεδομένα είναι αποτέλεσμα του θεμιτού ή αθέμιτου αγώνος του. Ωστόσο η έννοια της ανθρώπινης δημιουργίας ενέχει στοιχεία πνεύματος, ήθους και ευγενών στόχων. Ο αυτοδημιούργητος και αυτοδίδακτος Δ. Φάλλης είναι ο παραδειγματικός αγωνιστής, ο οποίος, γόνος αγροτικής οικογένειας και χωρίς κοινωνικό – οικονομικά στηρίγματα, κατόρθωσε να καλλιεργηθεί, να σχετισθεί ενεργά, με καταξιωμένους κοινοτικούς και πνευματικούς παράγοντες και να συγγράψει βιβλία πολύτιμα για το πρωτογενές ιστορικό και αρχαιολογικό περιεχόμενό τους. με τη βαθιά πίστη του στο Θεό και στην ιστορική ατέρμονη πορεία του Ελληνισμού ο Ευρυτάνας πατριώτης χάρισε στην πατρίδα του πολύτιμα πνευματικά δώρα.
  Ο Δ. Φάλλης γεννήθηκε στο Κλαυσείο (Κλαψί) της Ευρυτανίας και μεγάλωσε στο χωριό του ακούγοντας τις ζωντανές παραδόσεις της γενέτειράς του, ενώ εύρισκε στα χωράφια και στα θεμέλια των σπιτιών της πατρίδας του νομίσματα αρχαία ελληνικά, ρωμαϊκά και βυζαντινά, όπως και άλλα αρχαία μικροαντικείμενα.
  Από τα εφηβικά του χρόνια ο ανήσυχος ερευνητής Δ.Φ. στόχευσε στην περισυλλογή και διαφύλαξη αδιάσειστων τεκμηρίων για την ιστορική ταυτότητα του χωριού του, ενώ άλλοι συμπατριώτες του πουλούσαν τα τυχαία ευρήματα. Παράλληλα καλλιέργησε το πνεύμα και την ψυχή του με τον Θείο Λόγο, έχοντας μυηθεί στα μυστήρια της εκκλησιαστικής ζωής και στα θεωρητικά της ψαλτικής. Η βαθιά επίγνωση της διαχρονίας του χριστιανικού ορθόδοξου μηνύματος βοήθησε τον Δ.Φ. να παραμείνει δυνατός για να αντιμετωπίσει σθεναρά τις τεράστιες δυσκολίες της βιωτής του. Δυσκολίες τις οποίες αντιμετώπισε με τη βοήθεια του πτυχίου της Εμπορικής Σχολής, ενώ παράλληλα εμβάθυνε ουσιαστικά στις ιστορικές ρίζες της γενέτειράς του. Μετά από ενδελεχή έρευνα ουσιαστικά ο Δ.Φ. απεκάλυψε ότι το Κάλλιο, η πρωτεύουσα της Ευρυτανίας και της Αιτωλικής Συμπολιτείας, που καταστράφηκε από τους βάρβαρους Γαλάτες το 279 π.Χ. εντοπίζεται πλέον στο Κλαυσείο (Κλαψί) και όχι «κάπου» στην Οίτη ή στο Βελούχοβο της Δώριζας. Τη θέση του αυτή την έχει υποστηρίξει σε πλήθος διαλέξεων (Αθήνα, Πάτρα, Αγρίνιο, Αταλάντη, Καρπενήσι), ενώ συνεχίζει την περισυλλογή και διαφύλαξη ενός πλήθους ευρημάτων. Ενεργός είναι η συμμετοχή του Δ.Φ. στη συγκρότηση του ιστορικού -  λαογραφικού Μουσείου στο Καρπενήσι (2001-2006), με την ονομασία «Εύρυτος».
  Το συγγραφικό έργο του Δ. Φαλλή έχει ως εξής:
  1. «ΚΑΛΛΙΟΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ», Νέα θεώρηση της ιστορίας του (1982). Για το μοναδικό αυτό βιβλίο υπάρχουν τριάντα περίπου εγκωμιαστικές κριτικές από Καθηγητές Πανεπιστημίου, Δικαστικούς, Συγγραφείς, Τραπεζικούς, Ανώτερους διοικητικούς υπαλλήλους και Λογοτέχνες, οι οποίοι εξαίρουν τη συμβολή του συγγραφέα στην αποκάλυψη της ιστορικής αλήθειας και τονίζουν την επιστημονική βάση του έργου για το οποίο ο Δ.Φ. μελέτησε την Παυσανία, τον Λίβιο Τίτο, τον Θουκυδίδη, τον Στεργιόπουλο, τον Π. Βασιλείου, τον Γ. Σωτηριάδη, τα Πρακτικά της Αρχ. Εταιρείας και πολλές άλλες ιστορικές μαρτυρίες. Άλλωστε από τα παιδικά του χρόνια υπήρξε γνώστης όλων των λαϊκών παραδόσεων γύρω από την ιστορία του χωριού του. Μία συστηματική ανασκαφή στην περιοχή του Κλαυσείου μάλλον θα επιβραβεύσει τη θέση του Ευρυτάνα πατριώτη.
  2. «ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ», Αρχαία Ιστορία και θρύλος (1987).
  3. «ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ» της Β.Δ. Παρνασσίδας σε διαχρονική θεώρηση (1990).
  4. «ΚΟΚΚΑΛΙΑ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ» Τόπος συντριβής των Γαλατών (1998).
  5. «ΑΓΙΟΣ ΛΕΩΝΙΔΗΣ» ο Μάρτυς. Ο παλαιοχριστιανικός Ναός του Αγίου στο Κλαψί (Κλαυσείον) Ευρυτανίας (1999).
Στο πρώτο μέρος του βιβλίου ο συγγραφέας εισέρχεται στην επιστήμη της Αγιολογίας ερευνώντας το πρόσωπο και τη δράση του Αγ. Λεωνίδου και της συνοδείας του. Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Καρπανησίου κ. Νικόλαος, Λόγιος ο ίδιος, αγκάλιασε με πολλή αγάπη αυτό το βιβλίο, που είδε το φως ύστερα από μακροχρόνια και επίπονη έρευνα του Δ.Φ. σε βιβλιοθήκες, Συναξάρια, Αγιολόγια, Μηνιαία, όπως και σε ιστορικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες. Όπως τονίζει ο συγγραφέας κυρίως ο 254ος Πατμιακός Κώδικας και μια ομιλία του Μιχ. Χωνιάτη (12ου αι.), όπως και ο παλαιοχριστιανικός ναός στο Λέχαιο Κορινθίας βοήθησαν αποφασιστικά στις έγκυρες πληροφορίες γύρω από τη δραματική παρουσία του Αγίου και της συνοδείας του. Άλλωστε λεπτομερέστατη είναι η παρουσίαση και η περιγραφή του υπερμεγέθους ναού στο Κλαψί, ο οποίος αναδεικνύει τον Άγιο Λεωνίδη ως πολιούχο του Καλλίου.
  1. «Σύντομος Βίος και Πολιτεία του Αγίου Λεωνίδου και της Συνοδείας του και Ιερά Ακολουθία Αυτών» (2002).
  2. «Κανών Παρακλητικός του Αγίου Λεωνίδου» (2003).
  3. «Ιστορικά Θέματα»: α΄ έκδοση 2005. β’ έκδοση 2009.
  4. «Από την Ιστορία και την Παράδοση» (2005).
  5. «Της Πίστης και της Πατρίδας» (ποιήματα): A’ Συλλογή 1995, Β’ Συλλογή 2009. Με το ψευδώνυμο «ΒΡΑΧΟΣ» ο Δ.Φ. έγραψε πολλά ποιήματα που φανερώνουν την ευσέβεια και την αγάπη του στον Θεό και στο άνθρωπο, αλλά και την αφοσίωση του στην Πατρίδα και στο Έθνος. Εκτός από τις δύο Συλλογές του, τα ποιήματα του είναι διάσπαρτα σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες (κυρίως στην εφ. «ΕΥΡΥΤΟΣ»), αναδεικνύοντας το βάθος της ψυχής και των συναισθημάτων του.
  Συνεχίζοντας ακάματος το ερευνητικό του έργο ο ένθερμος πατριώτης έγραψε τελευταίο άρθρο για το «Αρχαίο Τείχος στο δρόμο από την Τσούκα για τον Τριπόταμο», όπου φανερώνει τις αρχαιολογικές του γνώσεις γύρω από τα τείχη και τους αρχαίους τάφους της Ευρυτανικής γης, εκδηλώνοντας συγχρόνως το βαθύ ενδιαφέρον του, αλλά και το παράπονό  του για την αδιαφορία και την απουσία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας από την περιοχή αυτή: «Όλοι μιλάμε –γράφει ο Δ.Φ.- για την παράδοση και την ιστορία μας, αλλά μονάχα λόγια εντυπωσιασμού! Μονάχα κάποιοι άρπαγες και τυμβωρύχοι παραμονεύουν ν’ αρπάξουν και να ξεριζώσουν τα πάντα, αρκεί να πλουτίσουν». Και αλλού: «Δε θα μας κρίνει μόνο ο Θεός για ασέβεια… αλλά και αυτοί «οι λίθοι κεκράξονται» (Λουκ. ΙΘ’40) γοερά αφήνοντας μέσα στο χώμα τους τάφους των πατέρων μας και την ιστορία μας».
  Ο «ΒΡΑΧΟΣ» της Ευρυτανίας δεν επεδίωξε τον πλούτο και τη δόξα. Αφιέρωσε την ύπαρξη τιυ στα μονοπάτια και στα βράχια της Πατρίδας του. Ενσωματώθηκε μαζί τους και τα λάτρεψε λούζοντάς τα στο Ελληνορθόδοξο Φως.
  Οι Έλληνες Αρχαιολόγοι έχουν τώρα το χρέος να επικυρώσουν ή να ανατρέψουν, με συστηματική ανασκαφική έρευνα, τις θέσεις του ιστοριοδίφη και πατριώτη Δημητρίου Ι. Φαλλή.

ΚΑΤΣΟΥΛΑ-ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ ΕΛΕΝΗ - ΖΩΓΡΑΦΟΣ




Η Ελένη Κατσούλα-Κορωναίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έμαθε Σχέδιο και Ζωγραφική σε ιδιωτικά εργαστήρια και ατελιέ ελευθέρων σπουδών. Το 1980-82 παρακολούθησε μαθήματα του Τμήματος Μπατίκ της Επιμορφωτικής Σχολής της Χριστιανικής Ενώσεως Νεανίδων (ΧΕΝ)με δασκάλα την Σόνια Μητρολιά. Αντλεί την έμπνευσή της από μεγάλη ποικιλία θεμάτων, είτε της Μυθολογίας, είτε της καθημερινής ζωής. Πολλά από τα έργα της έχουν νατουραλιστικό χαρακτήρα. Χρησιμοποιεί, γενικά, εξπρεσιονιστικά χρώματα σε μερικά έργα, λαϊκότροπα στοιχεία και σπανίως σουρεαλιστικά.
   Έχει πραγματοποιήσει 12 ατομικές εκθέσεις από το 1988 έως σήμερα, κυρίως στην Αθήνα. Ενδεικτικά: 1988 - Αθήνα, Περιφερειακό Πνευματικό Κέντρο Γουδί (Πλατεία Αγίου Θωμά) του Δήμου Αθηναίων, 1999 - Αθήνα, Αίθουσα Τέχνης "Παρνασσός", 2001 - Αθήνα, Σπυροπούλειο Ίδρυμα Ν. Ψυχικού, 2003 - Ξενοδοχείο PRESIDENT, 2003 – Πολιτιστικό Κέντρο "Μελίνα Μερκούρη" Δήμου Ιλίου, 2003 - Αθήνα, Θέατρο "Έναστρο" Μ. Τράγκα, 2004 - Αθήνα, Αίθουσα Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (Ε.Σ.Η.Ε.Α.), 2004 - Σπυροπούλειο Πνευματικό Κέντρο Δ. Νέου Ψυχικού, 2005 - DELPHI PALACE, Δελφοί, 2005 - Αίθουσα Τέχνης "ΒΡΑΝΑΣ", 2009 - Πινακοθήκη "ΟΛΥΜΠΙΑ", 2010 - Μορφωτικό Κέντρο Πρεσβείας Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου στην Αθήνα. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ομαδικές εκθέσεις από το 1991 έως σήμερα στην Ελλάδα και σε μια στην Ιταλία.

 Έχει κάνει πολλές παρουσιάσεις του έργου της σε τηλεοπτικά κανάλια (ΝΕΤ, MEGA, ΤΗΛΕΑΣΤΥ, ΤΗΛΕΦΩΣ, ΚΑΝΑΛΙ 10) και ιστοσελίδες και έχει κατασκευάσει αφίσες και καταλόγους. Έργα της βρίσκονται στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών Βούρου - Ευταξία, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη και Πινακοθήκη Πειραιά, στην Πινακοθήκη Σαλαμίνας, σε πολλές κρατικές εκθέσεις πνευματικών ιδρυμάτων, πολιτισμικών οργανισμών, συλλόγων, πρεσβειών, στο Φιλανθρωπικό Σωματείο "Κοινωνική Μέριμνα Μοσχάτου", στην Ελληνική Εταιρεία Προγενετικής Αγωγής, στην Εστία Ειδικής Επαγγελματικής Αγωγής, στο "Εργαστήρι" Συλλόγου Γονέων - Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με αναπηρίες, στο Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδος, στο Ίδρυμα Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής, στην "Αμφικτιονία Ελληνισμού" Θεσσαλονίκης, στην Πινακοθήκη ΟΛΥΜΠΙΑ, καθώς και σε ιδιωτικές εκθέσεις και συλλογές του εσωτερικού και εξωτερικού (Φιλολογικός Σύλλογος "Παρνασσός", Ίδρυμα Ιστορίας Ελευθερίου Βενιζέλου και της αντίστοιχης Εθνικής Περιόδου, Αθηναϊκή Λέσχη κ.ά.). Το 2004 συμπεριέλαβε στη θεματογραφία της και Ολυμπιακά θέματα.

   Έχει καθιερωθεί ως εκπρόσωπος του μπατίκ στην Ελλάδα. Διάφοροι κριτικοί τέχνης έχουν αναφερθεί στο έργο της (Ευαγγελία Μισραχή, Χρύσανθος Χρήστου, Κώστας Ευρυγένης, Στέλιος Λιδάκης, Χρυσούλα Βαρβέρη - Βάρρα, Γιώργος Φαρσακίδης, Ισμήνη Δάλλα - Ντάτση κ.ά.). Ο Χρήστος Χρήστου αναφέρει: "... Χρησιμοποιεί τονισμένα σχεδόν εξπρεσιονιστικά χρώματα και σε μερικές περιπτώσεις με τον σκόπιμα ακαθόριστο χώρο και κάθε κατηγορίας συνδυασμούς, τη σχηματοποίηση και τα γενικευτικά στοιχεία, υποβάλλει ένα καθαρά μαγικό κλίμα. Με ιδιαίτερη προτίμηση στην ανθογραφία και γενικά θέματα του φυτικού κόσμου η εκφραστική της γλώσσα διακρίνεται για την παιδική αφέλεια και την δροσιά του χρώματος, τα υπαινικτικά στοιχεία και την ποιητική φωνή του συνόλου. Σε μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά της έργα η επιφάνεια εντυπωσιάζει τον θεατή με το περίεργο κάπως σουρεαλιστικό κλίμα της, στο οποίο όλα αποκτούν μια νέα πάντα ποιητική πνοή. Συνδυάζει σε μερικές προσπάθειες αποσπασματικά δοσμένη την ανθρώπινη μορφή με φανταστικά θέματα, φυτά και λουλούδια, που όχι μόνο διευρύνουν, αλλά και πλουτίζουν με κάθε κατηγορίες εκφραστικές προεκτάσεις τα έργα της ..."
   Δεκάδες αναφορές και δημοσιεύσεις και πολλές κριτικές για το έργο της σε Μ.Μ.Ε. και βιβλία. Ενδεικτικά: "Modern Greek poets – Olympic spirit", Χρυσούλα Βαρβέρη - Βάρρα - ΔΕΕΛ, "Γυναίκες δημιουργοί", Πανελληνίου Καλλιτεχνικού Κέντρου Φιλοτέχνων και Δημιουργών Γυναικών, "Οι άλλοι δρόμοι" του Ντίνου Παναγιωτόπουλου, "Λογοτεχνική Δημιουργία", "Η συμβολή του φιλολογικού συλλόγου "Παρνασσός" στην ανάπτυξη των εικαστικών τεχνών της Σύγχρονης Ελλάδος" του Χρήστου Αναγνωστού κ.ά.
   Έχει λάβει δεκάδες επαίνους, τιμητικά διπλώματα και βραβεία από το 1996 έως σήμερα από πολιτιστικούς συλλόγους, δήμους και άλλους φορείς. Ενδεικτικά: Πανελλήνιος Έπαινος Ελλήνων Καλλιτεχνών Φιλολογικός Σύλλογος "Παρνασσός", Βραβείο Δ.Ε.Ε.Λ., μετάλλιο - έπαινος για συμμετοχή σε έκθεση Ομίλου UNESCO, στο Πλοίο Ελληνικής Παράδοσης, τιμητικό δίπλωμα Δήμου Ιλίου, Πολιτιστικού Κέντρου "Μ. ΜΕΡΚΟΥΡΗ" για την έκθεση "ΙΛΙΑ 2004, στο φως της Ολυμπιάδας", Διεθνής Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών, βραβείο 08.02.2007, αναμνηστικό δίπλωμα για την έκθεση "Εικαστικοί Περίπατοι" του Πολιτιστικού Αντιλόγου Καλαμάτας, έπαινος Πολιτιστικού Συλλόγου Κουμαρίου Άνω Γαυρίου, "ΤΟ ΣΚΟΥΜΠΙ" Δήμου Υδρούσας Άνδρου για συμμετοχή στο εικαστικό φεστιβάλ "Η Τέχνη του Αιγαίου ταξιδεύει" στη Νάουσα της Πάρου κ.ά. - M.: UNESCO, Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ), Διεθνής Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών (ΔΕΕΛ), Πανελλήνιος Σύνδεσμος Φίλων Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Πανελλήνια Εταιρεία Πολιτισμου "ΟΛΥΜΠΙΑΣ", Πανελλαδική Οργάνωση Γυναικών "ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΗ", Κυπριακή Πολιτιστική Στέγη "ΣΤΕΓΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ", Παγκόσμια Αδελφότητα για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία κ.ά. 
e-mail: info@koronaiou.gr - Ιστοσελίδα: http://www.koronaiou.gr/.


 ΕΚΛΕΚΤΟ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ Δ.Ε.Ε.Λ.

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Δ.Ε.Ε.Λ. ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ 2011

 


Καλούνται άπαντα τα μέλη της Δ.Ε.Ε.Λ. στην ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ που θα πραγματοποιηθεί στις 8 Δεκεμβρίου 2011 και ώρα 5.00 μμ στα Γραφεία του Σωματείου, Ζερβουδάκη 17, Αγιος Νικόλαος, ΤΚ 10415, Αθήνα.

Θέματα:
1) Οικονομικός και Διοικητικός Απολογισμός
2) Εντυπώσεις και Παρατηρήσεις για τα πεπραγμένα.
3) Απόψεις και Προτάσεις Μελών
4) Γιορτή των Ποιητών





Η Πρόεδρος                                                                  Η Γ. Γραμματέας
Χρυσ.Βαρβέρη - Βάρρα   Αικ.Βλαχοπαναγιώτου–                                                                                                     Μπατάλια