Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2006

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΤΣΑΚΗΣ ΕΛ-ΚΡΗΣ «ΩΔΕΣ 7 ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ»

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΛΟΓΟΣ
 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ
 ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
26-10-2006


ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΒΛΑΧΟΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ –ΜΠΑΤΑΛΙΑ     


Αξιότιμοι καλεσμένοι, Κυρίες και Κύριοι,
Αγαπητοί Συνάδελφοι,

        Η Διεθνής Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών & Καλλιτεχνών με ιδιαίτερη χαρά τιμά σήμερα ένα εκλεκτό της μέλος, μια προσωπικότητα των Γραμμάτων,  τον Έλληνα Κρητικό, με το Φιλολογικό ψευδώνυμο ΕΛ-ΚΡΗΣ , Κώστα Καρτσάκη.
Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους Εσάς  που βρίσκεσθε σήμερα εδώ καθώς και την πολυβραβευμένη Διεθνώς Πρόεδρο μας, Κα Χρυσούλα Βαρβέρη –Βάρρα η οποία επιμελήθηκε την όλη εκδήλωση από μέρους της Δ.Ε.Ε.Λ. και των λοιπών Λογοτεχνικών Ενώσεων.
Προσωπικά δράττομαι της ευκαιρίας να εκδηλώσω δημοσίως το θαυμασμό μου στο έργο του διδασκάλου Κώστα Καρτσάκη και να πω ότι η Ποιητική του συλλογή «ΩΔΕΣ 7 ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ» είναι η σύμπτωση με το καλό του αισθητήριο, όπως είπε και ο Σεφέρης και να ευχηθώ σε όλα τα βιβλία του την αποδοχή που τους αξίζουν.                
     Πώς να εκφραστούν με λόγια 33 χρόνια προσφοράς στην Εκπαίδευση , στο επίμονο άθλημα του παιδαγωγού που το υπηρέτησε και  από διοικητικές –Διευθυντικές θέσεις πολύτροπα.                                              
Πώς να συντομογραφηθεί   η προσφορά του στην τέχνη, στον πολιτισμό, στην μουσική,  στην ποίηση, στην αρθρογραφία σε εφημερίδες , σε Λογοτεχνικά Ανθολόγια, στην ενασχόληση με όλα τα είδη του Λόγου ;
Θα έπρεπε να ακουστούν εκατοντάδες ευγνώμονα λόγια από αυτούς που καλλιεργήθηκαν στο Φυτώριο του, αλλά η σημερινή εκδήλωση λόγω χρόνου δεν μπορεί να τα καλύψει.
O Δημιουργός, επισημαίνει και μεταδίδει στους άλλους τα φλέγοντα και αιώνια προβλήματα της εποχής και της κοινωνίας μας. Συγκαταλέγεται στις άγρυπνες συνειδήσεις, που βιώνουν  τις ανησυχίες ενός μεγάλου ιδανικού , του ιδανικού των καλλίτερων ημερών . Είναι ο διανοητής που συνειδητοποιημένα έχει μέσα του ένα  κοινωνικό σκοπό.
Γνωρίζει καλά πως ένας Λογοτέχνης τελικά ίσως να μην δικαιώνεται, παρά μόνο με την επιδίωξη της διάρκειας.
Αγωνίζεται να μεγαλώσει την κληρονομιά του και να την αξιοποιήσει σύμφωνα με τις καινούργιες πνευματικές ανάγκες και τις συνθήκες των καιρών και την ζωή του έθνους μας . 
Η ποίηση του χαρακτηρίζεται από Εθνικότητα. Δεν έχει σκοπό να ικανοποιήσει ορισμένες προσωπικές και αυθαίρετες ιδέες, που καμιά ανάγκη της ζωής δεν τις δικαιολογεί, παρά σαν ένας κοινωνικός και αυτή παράγοντας, να κάνει το χρέος της,  κάθε φορά που η ζωή νοιώθει την ανάγκη να αναπλαστεί.    Την αντιλαμβάνεται , ως αντίδοτο της φθοράς.
Επιβάλλεται σαν ποιότητα και σαν δύση, που η ακτινοβολία της έχει την σταθερότητα και την εμβέλεια των αστρικών ακτινών.  Συνταιριάζει αρμονικά το ωραίο με τον ανθρωπιστικό διαφωτισμό και δεν μας τέρπει απλά, ούτε μας διδάσκει, αλλά μας καλλιεργεί –πλάθει ψυχές.
Αναμετριέται με την κοινωνική συμβατικότητα, υπηρετώντας  ένα πρωτόγονο λυρισμό.
Ο Έλληνας Κρητικός στέκει δίπλα μας και αγωνίζεται για την συλλογική ευτυχία  και  σαν  καπετάνιος στο καράβι της ανθρωπότητας παλεύει με τα κύματα της ζωής.
Η επιτυχημένη αυτή δράση του   τον καταξίωσε ανάμεσα μας και το έργο του σφραγίστηκε με βραβεία, διακρίσεις , χρυσά-αργυρά μετάλλια, στον Ελληνικό και Διεθνή χώρο και συνεχίζεται αδιάπτωτα  με το ίδιο νεανικό σφρίγος μέχρι σήμερα . 

Όμως, στη σημερινή εκδήλωση δεν τον γνωρίζουμε με όλες τις παραπάνω ιδιότητές του, αλλά με αυτήν του  Φιλοσόφου.   Είναι δύσκολο να θεραπεύσει κανείς εξίσου τα δύο είδη του λόγου την Φιλοσοφία και την Λογοτεχνία. Θα  μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε ως ένα φιλόσοφο με λογοτεχνική προδιάθεση που οι  στοίχοι του μας υποκινούν  και μας εγείρουν αυθεντική επιθυμία για θεωρητική φιλοσοφία.
 Γιατί Φιλόσοφος είναι αυτός που βιώνει τις γνώσεις  του για τον άνθρωπο, τον Κόσμο (Φύση –Σύμπαν το ονομάζουμε  ) και το Θείο.
  Δεν αρκείται στην μάθηση απλώς, αλλά μέσα από την εσωτερική αναζήτηση, ενδοσκόπηση, παρατήρηση, σκέψη ή άλλως με την ικανότητα της «εσώστροφης κίνησης»  οδεύει προς τον δρόμο της ολοκλήρωσης, αναζητά    με αγωνία την αλήθεια, το Φως .
 Μέσα στην ποικιλία των θεμάτων του διακρίνουμε πάντα το φιλοσοφικό-λυρικό  πυρήνα της έμπνευσης, ενιαίο και ανεξάντλητο, που ωθεί τον συγγραφέα σε αναζήτηση της αρετής, με σκοπό πάντα να μυήσει τον αναγνώστη του.  Η εκπαιδευτική του ιδιότητα τον κάνει διδακτικό.
 Έχει  εκτεταμένη γνώση του Λόγου αρχίζοντας από το Λόγο ως Γλώσσα και καταλήγοντας με το Λόγο ως Γνώση. Οι στοίχοι είναι εργαλεία που δούλευαν το χώμα όπως είπε και ο Γιάννης Ρίτσος. Άλλοι είναι  όπλα στραμμένα στην καρδιά μας, άλλοι καλπάζουν μέσα στο χρόνο, είναι σαν αργυρές κλωστές στα καμπανάκια των άστρων για να δονήσουν τον ορίζοντα, άλλοι καταδεικνύουν την θέση του ως στρατιώτη, που λέει παρών στο πρώτο κάλεσμα της εποχής του που είναι σε συνεχή βάρδια, που  είναι υπεύθυνος αρχηγός μπροστά στις στρατιές των στοίχων του.
Μας διεγείρει τον Έρωτα και την προθυμία για τα ωραία πράγματα , γι΄ όλα αυτά που ανάγονται στην ενασχόληση της αρετής, της αρετής όμως που μας αποσπά από την ανθρώπινη φύση και μας οδηγεί στην θεία Ουσία, στην γνώση και στην απόκτηση της Θείας αρετής.
 Τον  ενδιαφέρει η αλήθεια του ανθρώπου κάτω από το φως της οποίας ο εξωτερικός κόσμος παίρνει  καινούργια μορφή. Η απλότητα, η αυθόρμητη ειλικρίνεια  εντάσσονται στην αλήθεια.
Έτσι λειτούργησε  ο Κώστας Καρτσάκης: Αισθάνθηκε την ανάγκη να επικοινωνήσει, να ψάλλει, να υμνήσει, να διαλαλήσει, με λόγο Αγιόλεκτο από το Ηφαίστειο της ψυχής του  με τον Κοσμοπάτορα των Συμπάντων, τον Ουρανό και μας αποκαλύπτει  σήμερα αυτό το γλωσσικό αριστούργημα, την Ποιητική συλλογή «ΩΔΕΣ ΕΠΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ»                                      
  Ο ουρανός  στην διάπυρη ψυχή του είναι σύμβολο, για να μας μεταφέρει στο επίκεντρο της πνευματικότητας μας, στην μεταφυσική ρίζα της ζωής.  « Δεν γεννηθήκαμε χθες, είπε ο αστροφυσικός H. Reeves « Η ύπαρξη μας ξεκινάει μέσα από την αστραποβόλα έκρηξη που γέννησε το σύμπαν. Συνεχίζεται μες στη φλογισμένη καρδιά των άστρων, μέσα στα αχανή μεσοαστρικά διαστήματα, μέσα στον πρωτόγονο ωκεανό της Γης , στην επιφάνεια των ηπείρων. Ολόκληρο το σύμπαν είναι το κουκούλι μας.
Ψάλει με παραβολές και  η ένταση της αναζήτησης, της επικοινωνίας με το Υπέρτατο Όν,  φθάνει ως την Ύψωση, την  προσευχή, την ικεσία.              Μας παραπέμπει  στο δικό του σκεπτικό, να συνδέσουμε τα δικά του σημασιολογικά άλματα,  με γέφυρες δικής μας κατασκευής  και με οδηγητικούς στίχους,  να καταρτίσουμε το συνολικό νόημα , μετονομάζοντας το σε μήνυμα.
 Η σημερινή Ανθολόγηση μας επιτρέπει, να εισέλθουμε στο εργαστήρι του ποιητή  και  να αντιληφθούμε,  ότι η ποίηση είναι ο μαγικός εκείνος χώρος στον οποίο αποτυπώνεται, η λανθάνουσα έστω, κοινή όμως ανάγκη  για όλους μας, για Ουρανό.  
To   συνολικό έργο   απαρτίζεται από επτά ωδές, με 1130 στοίχους, οι οποίες έχουν νοηματική αλληλουχία και φαίνονται να έχουν την αέναο   κυκλική τροχιά των πλανητών και αυτή της μουσικής οκτάβας.
Οι διαθέσεις του μουσικοποιούνται, δηλαδή παράγουν συγκινησιακούς απόηχους και σήμερα για τεχνικούς λόγους δεν μπορούμε να απολαύσουμε μελοποιημένα αποσπάσματα.
 Το ύφος της ποίησης περιέχει στοίχους πλούσιους από  φως , αιχμηρούς διεισδυτικούς. Η διάταξη των χρόνων των ρημάτων μας δημιουργεί το αίσθημα μιας κατάστασης που διαμορφώθηκε στο μακρινό παρελθόν- στην αρχή της δημιουργίας , διαπιστώνεται σήμερα και θα υπάρχει στον απειροχρόνο  επιτυγχάνοντας έτσι  την επικοινωνία Ποιητή- Αναγνώστη. Του ξυπνά ίδια ή και παρόμοια ερωτηματικά και τον ωθεί σε κίνηση.
Ο αστρικός κόσμος γίνεται το έναυσμα που κινητοποιεί τον ψυχικό του κόσμο και γίνεται ποίηση με την ιδιάζουσα χρήση της πολλαπλασιαστικής ευαισθησίας.
 Όλα τα καλολογικά στοιχεία βρίσκονται σε αφθονία με φραστικό πληθωρισμό.
 Συνεργάζεται το φανταστικό με το πραγματικό, ο λόγος με την εικόνα, το γήινο με την απογείωση του , οι   παρομοιώσεις , οι μεταφορές , τα ασύνδετα σχήματα, οι  επαναλήψεις και τα σύνθετα κοσμητικά επίθετα, τέτοια που μόνο στα Ομηρικά έπη μπορεί κανείς να συναντήσει, μας μεταφέρουν σε γαλαξιακές τροχιές.
 Με την πνευματικότητα του προχωρά προς το φλεγόμενο άνδρο των πνευματικών και των ψυχικών προβλημάτων του ανθρώπου.
Ψάχνει απάντηση στα ερωτήματα της υπαρξιακής προβληματικής:
Ποιος είναι ο σκοπός και το νόημα της εμφανίσεως του ανθρώπου πάνω στην γη; 
Ποιος ο Πρωτομάστορας;
 Ποια είναι η μοίρα που γεννά αθώους και στραυρωτίδες;
Πώς να γίνω μέτοχος στο κάποτε,  στο πουθενά, στο άγνωστο, στο θερισμό των άστρων;  
 Ποιοι είναι οι δομικοί λίθοι του Σύμπαντος,
Πώς να βρω τον Άχραντο Ουρανό –τον Άγνωστο Θεό;
Τα ερωτήματα αυτά τόσο παλιά όσο και η ανθρώπινη ύπαρξη  .
Περισσότερο κάποτε και από το παρόν, ο άνθρωπος είναι συνηθισμένος να διερευνά την δημιουργία και το μέλλον του .Τούτο ισχύει και για το Σύμπαν, από  το  οποίο ρυθμίζει και  το παρόν του.
Τα άστρα δεν γεννήθηκαν άπαξ και δια παντός. Γεννώνται συνεχώς εξελίσσονται ή αφανίζονται σε χρονικές κλίμακες που ποικίλουν από εκατομμύρια έως δισεκατομμύρια έτη.¨ Έτσι εξελίσσεται και η ανθρώπινη ζωή.


Στα επτά κεφάλαια των ωδών έχουμε την έκφραση των συναισθημάτων του για τον Ουρανό, το Σύμπαν , τον κόσμο, τους Γαλαξίες , τους ήλιους , τα άστρα, τη  γη μας, την Σελήνη  .Ο αριθμός ΕΠΤΑ δεν  είναι τυχαίος. Θεωρείται ιερός από όλους τους λαούς της αρχαιότητας και αναφέρεται πλειστάκις σε ότι αφορά τη Θρησκεία, την Αστρονομία, την Τέχνη,  τα Γράμματα , τις Επιστήμες, την Ιστορία.  Κατά τον Πυθαγόρα, επτά είναι οι πλανήτες του Σύμπαντος ,επτά τα Μυστήρια, επτά οι βαθμίδες εξέλιξης της ψυχής,  επτά οι βαθμίδες του παγκόσμιου βίου, επτά είναι οι ημέρες της  δημιουργίας, επτά οι χρησμοί του Θείου πνεύματος, επτά τα δαιμόνια , επτά οι σοφοί του κόσμου,  επτά τα θαύματα , επτά οι μουσικές νότες, επτά οι ωδές στον Ουρανό του Καρτσάκη .και ο αριθμός αυτός κρύβει μέσα του την ζωή, το κριτικό πνεύμα, την σοφία, την ενέργεια, την δημιουργία, τον Ουρανό. Συμβολίζει τους  επτά πλανήτες οι οποίοι έχουν εναρμονισμένη κίνηση και αποστάσεις, ανταποκρινόμενες προς τα μουσικά διαστήματα και αποδίδουν διάφορους ήχους, σύμφωνα προς τις διάφορες αποστάσεις τους.  Στις κινήσεις τους αυτές μέσα από τον θόλο του Ουρανού οι σφαίρες παράγουν θεία μουσική, η οποία πληροί όλο το διάστημα, την οποία  ο Θεός και οι  Άγγελοι ακούν, πλην όμως ο άνθρωπος γενικώς δεν αντιλαμβάνεται, διότι οι αισθήσεις του έχουν αμβλυνθεί από την συνεχή ακρόαση. Τα ώτα όμως των  μεγαλόφωτων,  αντιλαμβάνονται τα κύματα των ρυθμών,  γι’ αυτό οι φιλόσοφοι, οι ποιητές και οι μουσικοί, λαμβάνουν θεία έμπνευση όπως και ο παρουσιαζόμενος σήμερα Έλληνας Κρητικός (Ελ-Κρης) Κώστας Καρτσάκης .

Η δεύτερη ωδή «Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ»
29 στροφές -156 στοίχους

Αρχίζει με την προσφώνηση.  Ω θεία τετρακτύς! Η λέξη αυτή  έχει μεγάλη σημασία .Ετυμολογικώς σημαίνει τετράδα , σύνολο 4 πραγμάτων. θεωρείται η δύναμη, η οποία ενώνει   σε σειρές κατά τέσσερα.  Κατ΄ άλλους τετρακτύς σημαίνει «πάντα» αριθμό, διότι όλοι οι αριθμοί σχηματίζονται από αυτούς που αποτελούν την πρώτη δυάδα, δηλαδή  επιτυγχάνεται με την προσθήκη των 4 πρώτων αριθμών1+2+3+4=10. Η αποκάλυψη της αξίας αυτών από τον Πυθαγόρα χρησίμευσε ως το βάθρο της φιλοσοφίας και θεωρείται πηγή και ρίζα της αιώνιας φύσης. Ενίοτε αποκαλείται « Κλίμαξ των Σειρίνων» και κόσμος. ’Έχει την ιδιότητα να ερμηνεύει τους Νόμους της  Ουρανίου Μουσικής και της ανθρώπινης και ως αρμονία είναι  ο μέγας νόμος του Σύμπαντος.
Ο ποιητής  μας αφήνει να σαλπάρει η ψυχή μας στον Μέγα Ναό, στο Αχώρητο Άβατο για να υμνήσει  με μετανοητικά δάκρυα και να ζητήσει εξαγνισμό απ΄ τον Ουρανό, τον Άγνωστο Θεό, τον Αιώνιο,  αφού αυτός χαρίζει τα χρυσά φτερά της ελευθερίας,  απ΄ αυτόν προέρχονται η ζωή, ο θάνατος, οι λύπες,  οι χαρές, το Σύμπαν.  Στην προσπάθεια του αγώνα της επιβίωσης ο Άγνωστος αδελφός , ο Μέγας  έδωσε στον άνθρωπο τα εφόδια για να ζήσει αρμονικά, του έδωσε το κλειδί ν΄ ανοίξει τις άγιες πύλες του Ουρανού, του έδωσε την  Αγάπη , τον Έρωτα, την Δικαιοσύνη, τους Νόμους. ¨Όμως,  ο αγώνας αυτός δεν τελεσφόρησε . Μια θάλασσα άγρια η ζωή, ζυμωμένη με λάσπη, πάλη ανελέητη, μυροφόρα σταυρωμένη. Ο   Θάνατος σ΄ αυτήν την αναμέτρηση βγήκε νικητής και η ψυχή κραυγάζει για φως, στις κορυφές των σταυρών να βρεί την λύτρωση.
  Όλα τα κάνουμε λίγο, φτωχά, ο νους βρίσκεται σε απόγνωση , οι ρότες δεν αλλάζουν. Εδώ ο ποιητής δίνει την κάθαρση . « Με τις ψυχής το πύρωμα ανοίγουν οι Ουρανοί, με τις άγιες πράξεις,  με την μεγάλη θέληση, με την ποιότητα της σκέψης,  μπορούμε να πάμε στον κόσμο της αιωνιότητας.!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ : ΣΟΥΛΗ ΒΑΛΛΗ

Ωδή ΙΙΙ τρίτη “ HOMO SAPIENS“ 25 στροφές -139 στοίχους
Ο ποιητής  επικαλείται και πάλι τον Ουρανό, τα Φωτεινά στερεώματα, τους δορυφόρους, τους σημάντορες του φωτός , τους σημαιοφόρους της Αλήθειας, τους συμμάχους του,  στο δύσβατο αγώνα της Ζωή .
Αναφέρεται στην δημιουργία του Κόσμου διεισδύοντας στο μικρόκοσμο άνθρωπο. Οι Ουρανοί τον βάπτισαν Άνθρωπο δίποδο- όρθιο Μέρμηγκα γυμνό, του έσταξαν μια σταγόνα νου και μια σταγόνα θεό, την ψυχή.
Κάποιο χέρι μαγικό έκανε ν΄΄ ανατολέψει   μέσα του φωτεινός ‘Ηλιος. Με αυτό τον ήλιο, με έργα γεμάτα ιδρώτα, με πολέμους ζηλεύοντας την δόξα του Θεού,  θρόνιασε την καρδιά του στην φθορά, στην ανομία, στην ματαιότητα, στην αφροσύνη, στον όλεθρο, στην ασέλγεια , στην ακολασία, στη βία, στην καταισχύνη, στην ματαιότητα, στην αδικία, στην τυραννία.
Οι στίχοι με τα παραπάνω θέματα  επιστούν την προσοχή μας στη  θεά Φύση:  πρέπει να προστατευθεί επισημαίνουν από τους εφιαλτικούς  κινδύνους που την απειλούν σήμερα: πυρηνικά, υπερπληθυσμός, ενεργειακή σπατάλη, μόλυνση, καταστροφή της Γεωργικής γης, του βουνού, του Δάσους. Όλοι αυτοί οι κίνδυνοι απειλούν να εξαφανίσουν την Γη και τον Άνθρωπο πριν από το Φιλοσοφικό τέλος του Ηλιακού μας συστήματος. Η αναδημιουργία του Homo Universalis, του γενικού ανθρώπου είναι ο μόνος τρόπος για να σωθεί ο ανθρώπινος πολιτισμός και η Γη από τον μύθο της «τεχνολογικής προόδου», της απεριόριστης «αναπτύξεως» με το απατηλό προσωπείο της .
Η ψυχή του όμως αγωνίζεται καθημερινά, παλεύει για να βρεί την Αλήθεια , τον Ήλιο, το φανέρωμα του Ενός, τον Νυμφίο της Αποκάλυψις, την Ελευθερία, τον πυρσό Ιππότη του Καλού, τον Άγιο στοχασμό, την Ειρήνη, την παντάνασσα Λύτρωση, το θαύμα της Ανάστασης.!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ : ΙΣΜΗΝΗ ΔΑΛΛΑ


ΠΡΩΤΗ ΩΔΗ «ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΩ ΦΩΣ» 24 στροφές-142 στίχους
Στην  πρώτη ωδή μας βάζει κατευθείαν στο θέμα: στην γέννηση του φωτός, της ζωής γιατί εκεί που υπάρχει φως υπάρχει και οργανική ύλη. Περιγράφει με γλαφυρότατο τρόπο την δημιουργία του, να εμφανίζεται ως άτι καλπάζον , ως Ήλιος , ως αδαπάνητο σπέρμα, ως φως της κυοφορίας, με πάγχρυσες ακτίνες, ως τριαδικό Ένα, ως η αρχή και το τέλος σε κύκλο αιώνιο, το μηδέν και το άπειρο να ταυτίζονται αενάως.
Το Φως, η θεία βουλή επικράτησε μέσα από την πάλη με το σκότος, τον θάνατο, το μηδέν, την πλάνη. Ο ήλιος είναι το μάτι και η ψυχή των φυσικών πραγμάτων.- διότι μέσω του ήλιου, όλα τα πράγματα είναι ορατά, γεννιούνται και γίνονται κατανοητά και διότι αφού ριζώσουν και γεννηθούν , τρέφονται,  μεγαλώνουν και εξάπτονται με τις αισθήσεις – τότε είναι φανερό, ότι η σοφία είναι το μάτι και η ζωή των νοερών , ότι παρέχει αντίληψη των νοητών και ύπαρξη στα όντα, και ότι είναι η πρώτη αιτία της δημιουργίας στον κόσμο, της πρώτης γέννησης και της πρώτης τάξης.
Παίρνει την θέση όλων μας και αισθανόμενος την μικρότητα του, μπροστά στην απεραντοσύνη του θείου «πάμπτωχη φωτίτσα», αφήνει την ψυχή του να ταξιδεύει και να ικετεύει τον Ουρανό να του δώσει δύναμη, «αμυδρό λύκνο ενός άστρου», να παλέψει το θάνατο, το κακό, να βρει την αλήθεια την ισαθάνατη, το δίκαιο. Δεν αρκείται στα γήινα, θέλει να φύγει στην αιωνιότητα, να ταξιδέψει στους Γαλαξίες,  αφού το σύμπαν υπάρχει και θα υπάρχει  ες αεί.
Ο Ελ-Κρης απευθύνεται στο σημερινό άνθρωπο , σε κείνον που δεν ξέρει να αναγνωρίζει την αλήθεια που του αποκαλύφθηκε σε διάφορες μορφές από καταβολής του κόσμου, σ΄ εκείνο τον βαθιά δυσαρεστημένο άνθρωπο,  που αισθάνεται απομονωμένος χωρίς λόγο ύπαρξης .
Ο ποιητής  εφορμά   τις απαντήσεις του με ένα και μοναδικό δρόμο , με μοναχικό αμαξά τον νου, με τα άλογα του ονείρου:
« Είναι δυνατόν μας γράφει να αιχμαλωτίσουμε το Φως, το φως των Ουρανών,  να στέψουμε βασιλιά τον Αρχάγγελο Ήλιο και μονομιάς, θα γαληνέψει ο φθόνος που μας κυριεύει , οι όλεθροι θα πάψουν , η αρετή , η αγάπη, η αλήθεια θα θρονιάσουν στην ψυχή μας, ως Σταυρός Αναστάσιμος, ως προσευχή.!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ : ΣΟΥΛΗ ΒΑΛΛΗ