Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2005

«ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ 2004» 5η Πολιτιστική Ολυμπιάδα

Ο λόγος της Προέδρου Χρ. Βαρβέρη – Βάρρα στον Δήμο Αθηναίων Την επίσημη έναρξη της 5ης Πνευματικής – Πολιτιστικής Ολυμπιάδας της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών στον Δήμο Αθηναίων το Φθινόπωρο του 2004 θα ξεκινήσει με την ρηματική επιβεβαίωση
«ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ» η ιδρύτρια και Πρόεδρος της Δ.Ε.Ε.Λ κα Χρυσούλα Βαρβέρη – Βάρρα.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ εκλεκτά μέλη μας, διανοούμενοι, επιστήμονες, λογοτέχνες και καλλιτέχνες. ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ να πείσουμε από τότε που η χώρα μας ανέλαβε τους Ολυμπιακούς αγώνες, τον Πολιτικό κόσμο της Ελλάδας μας, την Ολυμπιακή Επιτροπή και Πρόεδρο κα Γ. Αγγελοπούλου, την Δήμαρχο Αθηναίων κα Ντόρα Μπακογιάννη, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΕΚΕΒΙ, τα ξένα Πανεπιστήμια, τον Απόδημο Ελληνισμό, τους ξένους ποιητές που μεταφράσαμε, τον Ελληνικό και διεθνή τύπο, τις Διεθνείς Ακαδημίες και τον όπου Γης προβληματισμένο άνθρωπο, ότι εμείς οι Έλληνες έχουμε κοινό Πνευματικό πανηγύρι με όλους τους εκπροσώπους του Λόγου και της Τέχνης από όλο τον κόσμο. «Η Τέχνη είναι πανταχού παρούσα» θα είναι το μήνυμα που για μια ακόμη φορά θα εκπέμψουμε και θα τιμά αιώνια τον Υπουργό Τουρισμού και τέως Δήμαρχο Αθηναίων κο Δ. Αβραμόπουλο που το 1999 μας στήριξε.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ χωρίς καμία επιχορήγηση από την Ελληνική Πολιτεία στα 12 χρόνια θητείας μας, να τιμούμεθα αλλά και να τιμούμε, να εξυπηρετούμαστε και να εξυπηρετούμε μέσα στον νοητό απέραντο πνευματικό ουρανό της Παγκόσμιας αλληλεγγύης που μας ενώνει.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ να εκδώσουμε το 1997 και το 2004 δυο μεγάλα διεθνή ανθολόγια Τέχνης λόγου, φιλοσοφίας, επιστήμης και Δημοσιογραφίας, γνώσεις που υφαίνουν με σεβασμό την Ιστορία της διεθνούς πραγματικότητας. Γνώσεις που η επιστήμη της Πολιτικής αναγνωρίζει διεθνώς αλλά δεν κυβερνά ακόμη την σαΐτα της Ειρήνης των λαών που είναι πρωταγωνίστρια του υφαδιού της ανακούφισης των πονεμένων του κόσμου. ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΤΙΜΩ ΓΙΑΤΙ ΥΦΑΙΝΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΟ, ας τραγουδήσουμε όλοι μαζί σήμερα.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ γιατί μπορέσαμε να «δέσουμε» Ιστορία των λαών, με την Ελληνική. Να δοξάσουμε καθώς πρέπει τους Έλληνες προγόνους μας αλλά και τους σύγχρονους αγωνιστές του Πολιτισμού. Οι διαγωνισμοί λόγου και Τέχνης υπήρξαν ένα μόνο μέρος από την πολύμοχθη δράση μας. Οι συμμετοχές μας και οι προσπάθειες μας στα διεθνή Ευρωπαϊκά συνέδρια, εντυπωσίασαν ακόμη και τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κο Ζακ Ντελόρ, έγγραφο του οποίου κρατώ στο αρχείο μου.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ γιατί μεταλαμπαδεύσαμε το Ελληνικό πνεύμα στις Διεθνείς Ακαδημίες και των πέντε Ηπείρων και κάνουμε υπερήφανο τον Απόδημο Ελληνισμό. Του αναπτερώνουμε το ηθικό γιατί μόνο οι εστίες πνεύματος του Ελληνισμού είναι οι δυνατοί πυλώνες που στήριξαν και στηρίζουν την ύπαρξή του για πάντα.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ γιατί τα διπλώματα και τα μετάλλια μας τιμούν αξιόλογα. Πολιτιστικά κέντρα του Εξωτερικού αλλά και της χώρας μας, και είναι κάθε ένα από αυτά μια σημαντική ιστορική παράσταση έργου ή προσωπικότητας π,χ Ακρόπολη, Βουλή των Ελλήνων, Μέγαρο Μουσικής, Όμηρος, Σολωμός, Παλαμάς, Μελίνα Μερκούρη κι από τους επιζώντες τον Μίκη Θεοδωράκη και την διεθνούς κύρους αγωνίστρια των γραμμάτων Rosmary Wilkinson, η οποία μαζί με την Μελίνα Μερκούρη το 1985 στην Κέρκυρα πραγματοποίησαν το πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο κουλτούρας με πολλές Ακαδημίες του κόσμου.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ με μόχθο και διαρκή αγώνα να δημιουργήσουμε σημαντικές βιβλιοθήκες της Πατρίδας μας και του Εξωτερικού σαν «Σώμα» διεθνές αλλά και ο καθένας χωριστά με το δικό του προσωπικό τρόπο.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ σε ειρηνικό κλίμα να τιμήσουμε εκατοντάδες συγγραφείς της Εθνικής μας Αντίστασης 1940 – 1944 το 2000 έως και το 2003 μαζί με όλες τις οργανώσεις ΕΑΜ – ΕΔΕΣ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ και το δίπλωμα με το μετάλλιο των συγγραφέων της Εθνικής Αντίστασης να στολίζει με τις Ιστορικές παραστάσεις του το σαλόνι της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού (Δ.Ι.Σ).
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ να μεταφρασθούμε από την πρέσβειρα της Ελλάδας στις Βρυξέλλες κα Ισαβέλλα Μαράτου – Αργυράκη και τον Φώτη Αργυράκη στο Πανεπιστήμιο της Mons Hainent όπου με τη συνεργασίας μας εξεδόθησαν τρεις ανθολογίες ποίησης όπου προωθεί σε όλο τον κόσμο η κα Ισαβέλλα Μαράτου – Αργυράκη και ο Ευρωσύμβουλος της Δ.Ε.Ε.Λ κος Φώτης Αργυράκης. Καταφέραμε επίσης να στείλουμε έργα μας στην Πρέσβειρα της Ελλάδας στο Boenos Aires κα Βιργινία Ροδά και να μας μεταφράσει ποίησή μας το μέλος μας καθηγήτρια Πανεπιστημίου στην Αγγλική και Ισπανική γλώσσα.

ΙΩΑΝΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ - ΣΑΡΙΚΑ


ΛΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΞΑΝΑΣΥΜΒΕΙ ???
ΙΩΑΝΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ – ΣΑΡΙΚΑ

           Παρουσίαση από την Αικ. Μπαταλια                                   


            Το βιβλίο λες να μου ξανασυμβεί της Ι. Αθανασιαδού  - Σαρίκα συγκαταλέγεται σε αυτά που ονομάζονται «βιογραφικά μυθιστορήματα». Το μυθιστόρημα της είναι όπως είπε και ο Σολωμός «βαφτισμένο εις την διπλή κολυμπήθρα του αισθήματος και της φαντασίας». Η δημιουργός ξέρει να απολαμβάνει την ομορφιά της  φύσης εκφραζόμενη με συσσωρευμένα σχήματα λόγου ψηλαφίζοντας το ανθρώπινο δράμα δίνει τα μηνύματα της ζωής. Η πεζογραφία της κινείται στον εσωτερικό χώρο και ανιχνεύει τις οδυνηρές μνήμες που άφησαν όχι μόνο τα νεανικά της χρόνια αλλά και αυτά που ζει σήμερα. Συνδυάζει τις υπερβολές του ρομαντισμού με τις εξαντλητικές αναλύσεις του με τη σκληρή και ρεαλιστική πραγματικότητα. Ανιχνεύει τα βάθη της καρδιάς των ηρώων της με τη μέθοδο της ψυχολογικής ανάλυσης. Έχει την ικανότητα να ζωγραφίζει ολόκληρη την κοινωνία και να παρατηρεί τις πιο λεπτές αποχρώσεις της εσωτερικής ζωής. Πιστεύει στη γενναιοδωρία της αγάπης και προσπαθεί να την εκφράσει με αφηγήσεις ζωντανές, ρεαλιστικές με βαθιά αγάπη για τον άνθρωπο και τη ζωή. Το ύφος του μυθιστορήματος άλλοτε απλό, λιτό αφημένο στην απλότητα της καθημερινής κουβέντας και άλλοτε πάλι βαρύ, συγκρατημένο και θλιμμένο. Γραφή η οποία φαίνεται εύκολη αλλά έχει μεγάλες δυσκολίες.
           
            Αν ήθελε κάποιος να πει με λίγες λέξεις το μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται θα έλεγε: κύριο πρόσωπο είναι η Αντζι – Αγγελική. Έφυγε για σπουδές από την οικογένεια της στα Γιάννενα και γνώρισε  τον πρώτο της έρωτα. Ήταν ένας συνομήλικος της, Δημήτρης. Όλα εξελίσσονταν ομαλά, η Άντζι παρόλο το νεαρό της ηλικίας θα γινόταν μητέρα μέχρι την ημέρα που πήγαν εκδρομή συνέβη το μοιραίο ατύχημα που στέρησε τη ζωή στον αγαπημένο της. Η βαθιά της θλίψη για το χαμό του Δημήτρη, η προσωπική της ανασφάλεια,  η γέννηση του νέου παιδιού, ο φόβος για το κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον της εποχής εκείνη, άλλαξαν εξ ολοκλήρου τον τρόπο ζωής και τον εσωτερικό της ψυχισμό

Πέρασαν πολλά χρόνια με μόνο σκοπό την ανατροφή του παιδιού έχοντας όμως δίπλα της την μάνα, όχι μόνο τη δική της αλλά και του Δημήτρη. Η κατανόηση τους ήταν για αυτή φάρμακο και με την προτροπή τους να κάνει μια καινούργια αρχή μπόρεσε να σταθεί στα πόδια της και να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό της.
Έτσι στη ζωή της εμφανίστηκε ένα νέο πρόσωπο στην ίδια ηλικία έχοντας και μια κόρη από τον πρώτο του γάμο. Η σχέση αυτή χάρισε για λίγο ευτυχία στην Άντζι αλλά για άλλη μια φορά δέχτηκε το χτύπημα της μοίρας εμφανίζοντας την επάρατη νόσο. Ο αγώνας της για τη ζωή, η αγάπη του παιδιού της, του συντρόφου της, η αμέριστη φροντίδα των γιατρών την βοήθησαν να ξεπεράσει αυτό το μεγάλο πρόβλημα υγείας και να χαίρεται και πάλι σήμερα τα αγαθά της ζωής.
Παρόλα αυτά όμως βαθιά μέσα της υπάρχει πάντα ριζωμένο το ερωτηματικό «λες να μου ξανασυμβεί??»
Αγαπητή μας  Άντζι σου ευχόμεθα ολόψυχα να είσαι πάντα γερή και δυνατή και να αποβάλλεις τελείως τις κακίες σκέψεις που ταλανίζουν την ψυχή σου.